Menu Content/Inhalt
Home

Gallery

YouTube YouTube
Flickr Flickr

Polls

How well can you speak Esperanto?
 

Who's Online

Welcome to the Melbourne Esperanto Association

The Melbourne Esperanto Association was one of the first Esperanto Clubs in Australia and has had over the years a very active life. Among its famous members were Dr. Fridenbergs, Fred Banham, Fay and Herbert Koppel and Ken Linton. For many years the club owned their own meeting house, in Richmond.

Nowadays we meet on Monday evenings in the large ground floor room in historical Ross House, very close to architecturally beautiful Flinders Street Station. Our two main aims are to teach new recruits to the language, and to efficiently improve our members' working knowledge of Esperanto. We are proud that our members have a high standard of communication skills and therefore are very useful for the Esperanto movement in Australia and in the world in general.

Most members have spent and are still spending much time, energy and skill for the promotion of Esperanto, We have just developed a DVD for this purpose to be sent to schools and libraries. This can be soon viewed on our website or ordered from our club for a nominal fee*.

One of our members, Marcel Leereveld, before he retired, was the chief examiner of Esperanto in Australia, and as such has written various books on grammar and style. The definitive grammar book “Lingvaj Resondoj” is available from Melbourne Esperanto Association*, or downloaded from our website.

We maintain a very rich library of Esperanto books, as well as various items of Esperanto historical value.

The Melbourne Esperanto Association of course,is a member of the Australian Esperanto Association as well as being part of the Esperanto Federation of Victoria, and we are always keen to assist other clubs or individuals in Australia.

email: ivan@melburno.org.au
or address: Melbourne Esperanto Association
GPO Box 2122
Melbourne 3001

Application For Membership (pdf)

Bulteno de la Melburna Esperanto-Societo Marto 2009 N-ro. 7
Sunday, 17 May 2009
RAPORTETO.

Je Merkredo 18 Februaro dek membroj de la Melburna  Esperanto Societo havis festeton en la domo de Ges.roj Heldzingen. Ĝi okazis pro la vizito de Samideano Vladimir Popov el Sofio, Bulgarujo. Parte pro la bonaj vinoj, kaj parte pro la ŝercemo de la ĉeestantoj, havis, krom Vladimir, multridan vesperon Heather, Ivan, Esther, Alida, Bernie, Ken, Betty, Henry, Laszlo, kaj  Marcel.

Ni estis ankaŭ seriozaj: ni lernis pri bulgaroj kaj pri Bulgarujo, kaj pri helikoptrado (Vladimir estis aerpiloto en la bulgara armeo).  Ni eltrovis krome, ke Esther kaj Heather kaj Ivan renkontis Vladimiron jam en la Pekina Universala Kongreso.

Nia gasto ĉeestis ankaŭ la lundan kunvenon de nia Societo, kaj aŭtomobilatis je aliaj tagoj al artoekspoziciejoj, al la plaĝo de Frankston, al la belega St.Kilda, kaj al la urbcentro de Melburno.  Ni kondukis lin al la Esperanta elsendada stacio 3ZZZ por tujsenda intervjuo, sed tio bedaŭrinde ne eblis. Vladimir gastigatis ĉe Franciska kaj Bernie, pro la Pasporta Servo.

 Ni tre dankas la HeldzingeN'ojN (ĉu du akuzativoj?) pro organizi ĉi tiun festeton kaj pro nutri nin tiom bonege.    
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marcel Leereveld.


☆★☆★☆★☆★☆★☆★
 
LA KARAKTERAJ ASPEKTOJ DE ESPERANTO.
(por diskuto).

La impresoj, kiujn oni ricevas aŭdante aŭ legante nelernitan lingvon, estas variaj kaj dependas de onia naskiĝlingvo kaj, kompreneble, de la fremda lingvo renkontata. Estas do malfacila konstati ĝeneralajn aspektojn de la karaktero de tia lingvo. Des pli variaj estas tiaj impresoj ĉe persono, kiu jam konas kaj lernintas la fremdan lingvon.

Tamen devas esti ebla, trovi iom da unueco en la impresoj. Science trovi tion postulus vastan esploradon ĉe multaj homoj kiuj hazarde kreis por si ricevitajn aspektojn pri la karaktero de iu ajn lingvo. Ofte tiun esploron helpos la komparado ante al diversaj lingvoj. En tio utilos homoj, kiuj lernintas plurajn fremdajn lingvojn. Pluraj verkoj ekzistas, sed ili plejparte komparas laŭ unu kriterio, ekzemple kiuj lingvoj estas virecaj, kaj kiuj inecaj, aŭ laŭ la melodio de la parolata lingvo, aŭ laŭ la sonoj, aŭ eĉ laŭ la akcento. Aliaj juĝas laŭ la gramatikaj aspektoj aŭ laŭ la longeco de la vortoj. Pliaj juĝas la strukturon de la frazoj, aŭ eĉ la malobjektivan "belecon" Mi tamen ŝatas iniciati diskuton pri tio ĉi, komparante laŭ ĉiuj miaj impresoj pri diversaj miaj aspektoj. Ili estos objektivaj nur, se pluraj personoj ricevas la samajn impresojn, aŭ similajn. Mi memoras impresojn de la tempo kiam mi (ek)lernis Esperanton (1934-5),kaj de la nuno, post lingvismaj studoj. Miaj unuaj impresoj estis, ke Esperanto sonas kaj laŭtlegatas strange sed interese. Strange ĉar ĝi aspektis komplete alia ol la etnaj lingvoj, kiujn mi tiam studis (nederlandan, francan, germanan, anglan, danan), aŭ konis (rusan, Latinon, hispanan, italan, klasikgrekan).Interese, ĉar montriĝis ordo en la lingvo pro la speco de finaĵoj de la vortoj.

La fakto ke mi trovis Esperanton stranga estas nekomprenebla, ĉar mi tuj rekonis plej multajn vortojn kiujn mi neniam antaŭe vidis. La stranga aspekto eble kaŭzatis, ke multaj vortoj ne tute similis al la etnaj vortoj. Multajn jarojn poste mi decidis, ke Esperanto plej similas al la malaja kaj al Latino, pro ties relative strikta gramatiko. Kiam oni demandas al mi nun, kia estas la karaktero de Esperanto, mi simple mencias kelkajn karaktererojn kiuj ofte, sed ne ĉiam, kontraŭas al tiuj en aliaj lingvoj. Mi listas ilin ĉi sube. Notu ke tiuj aspektoj de la karaktero de Esperanto povos en la estonteco ŝanĝiĝi aŭ ŝanĝati, depende de kiel la lingvo evoluos.
1). La precipa karakteraspekto estas por mi, ke ritme la lingvo elstaras per ĝia konsekvenca alterno de vokaloj kaj konsonantoj, kaj ke principe troviĝas neniam du samaj konsonantoj kune en unu radiko. Kaj ke se du samaj konsonantoj kontraŭkaraktere troviĝas  kune, oni devas tuj vidi du vortelementojn, unu finiĝanta kaj la alia komenciĝanta per tiu konsonanto (ellerni, ktp.). Tion mi trovas tre grava karakterero.
2). La dua tipaĵo estas la finiĝoj de la vortoj. Elstaras la -o, -oj, -on, -ojn, kaj la -a, -aj, -an, kaj -ajn. Ĉi tiu karakterero necesas, sed ĝi impresas min kiel iomete enua. Tiuj gravaj kaj grave sonantaj finiĝoj eĉ estas nur gramatikaj, kaj diras nenion pri la signifoj de la vortoj.
3). Alia grava impreso mia estis ke, kvankam multaj substantivoj kaj adjektivoj kaj adverboj tuj rekoneblas al eŭropano, se ili ne havas sufikson, la multaj malgrandaj vortetoj, prepozicioj kaj korelativoj ktp. malfacile rekoneblas, se oni ankoraŭ ne lernintas Esperanton.
4). Nuna grava impreso mia estas la klara kaj senescepta regularo gramatika. Ĝi estas kvazaŭ prototipo de ĉiuj lingvoj, kaj klarigas la gramatikon de etnaj lingvoj, almenaŭ eŭropaj. La gramatiko krome elstaras pro simileco al ekz. la ĉina lingvo.
5). Alia forta impreso kaŭzatas de la fakto, ke multaj vortoj finiĝas per vokalo (speciale -o kaj -a) aŭ diftongo (-aj, -oj, -aŭ). Esperanto sonas preskaŭ same bele kiel la itala aŭ la hispana. Same impresas, ke ne ekzistas en Esperanto malhelaj vokaloj: ĉiuj vokaloj havas tre klaran sonon.
6). Fortegan impreson donas la neesceptebla karaktero de la gramatikaj reguloj. Ĉar Esperanto estas aglutina lingvo, ĝi obeas sen esceptoj la aglutinajn regulojn. En Esperanto oni sentas sin sendanĝera ĉar oni povas fidi, ke la gramatikaj reguloj ĉiam praktikatas. La reguloj kaj ilia aplikado estas eble la plej forta karakterero de nia lingvo, same kiel la manko de vortfarado aŭ la neregula vortfarado, kune kun la multaj esceptoj kaj nelogikaĵoj de la gramatikaj reguloj en etnaj lingvoj estas grava karaktero de tiuj lingvoj.
7). Lasta karaktertrajto estas, ke malfacilas diri al kiu etna lingvo Esperanto similas. Kaj tio ĝustas, ĉar ĝi similas nur iomete al iu ajn lingvo, kaj do havas sian propran personecon. Pro tio tre malutilas, ke la eŭropaj Esperantistoj polucias nian lingvon enkondukante centojn da nenecesaj eŭropaj neologismoj anstataŭ krei Esperantajn vortojn el Esperantaj radikoj.
Marcel Leereveld.
P.S. Kritikoj, aldonoj, kaj plibonigoj ante la ĉi supran verkaĵeton invitatas kaj bonvenigatas.


Ni salutas la vivon de Claude Piron
Skribitan de Nicole Else

Ĉapitro (2)

Poste Claude Piron verkis plurajn librojn por komencantoj aŭ almenaŭ personoj kiuj ankoraŭ ne havas tre altan nivelon en Esperanto. La plej fama estas Gerda Malaperis kiu estas ofte uzata kiel duanivela kurso. Ĝi legeblas sur la reto http://www.esperanto.org/gerda/ kaj filmo faratis surbaze de tiu libro kaj aĉeteblas kiel DVD. La teksto kun sono ankaŭ troviĝas sur la lernu.net retejo http://en.lernu.net/kursoj/gerda_malaperis/1-1.php Alia libro en tiu kategorio de facile legeblaj libroj estas La kisa malsano. Urba loĝantaro suferas pro emo kisi. Tiu emo kisi estas tiel forta, ke ili kisas iun ajn kaj tiel transdonas malsanon. Tamen la Esperantistoj ne suferas pro tiu "malsano". Kial? Ĉar ili estas nenormaluloj. Jen unu alineo en la libro: "Kion vi konkludis el via studo? Ke tiuj esperanto-uzantoj estas nenormaluloj. Kial? Niaepoke, normalulo, kiu deziras internacie komuniki, lernas la anglan. Tiuj, eĉ se ili lernis la anglan, preferas sian strangan lingvaĵon. Per tio ili metas sin aparten de la normala socia fluo. Krome, dum la angla prezentas sin kiel io fortega, lau ĉiuj ŝajnoj neformovebla, tiuj imagas, ke ilia senfama lingvaĵo povas preni ĝian lokon kiel interpopola komunikilo. Vi pravas: ilia cerbo ne funkcias kiel tiu de ordinara homo". Ja kompreneble estas ironio en tio kion Claude skribas. Tio pensigas al mi pri unu el liaj tre bonaj franclingvaj artikoloj kiu nomiĝas Konfeso de europa frenezulo. Li priskribas sin kiel frenezulon, sed penas montri al ni, ke, fakte estas la normalaj personoj kiuj vere estas frenezaj. Ree pri la libro La kisa malsano. Je la fino de la libro unu el la malbonuloj ja decidas lerni Esperanton kaj li bele priskribas la influon kiun junulino havis sur lin. "Tre ĉarma. Kaj nekredeble inteligenta. Ŝi kapablas distingi la veron disde ripetataj diraĵoj. Ĉu ne mirinde? Neniun kompareblan mi iam ajn renkontis. Ŝi estas imuna ne nur kontraŭ la viruso, sed eĉ kontraŭ fuŝaj argumentoj. Jes, mi neniam forgesos ŝin. Ŝi ŝanĝis mian tutan rigardon al la vivo. Aŭ pli ĝuste, mian manieron pens . Ŝi instruis al mi pensi. Ne simple kredi, kion diras gazetoj, aŭ la plimulto, aŭ iu kiu parolas kun autoritata voĉo, ne malkaŝante ke li nenion studis. Jes, ŝi havis sur min eksterordinaran influon." Kompreneble tio estas supozeble atako de Claude kontraŭ la ĵurnalistoj kiuj ofte skribas malveraĵojn pri Esperanto sen unue studi pri Esperanto.

Estos daŭrigota....

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

DEFENDO ANTE ĈIUJN ESPERANTAJN SONOJN.

Esperanto havas limigitan elekton da vokaloj kaj konsonantoj, kompare kun multaj etnaj lingvoj. Tiu limigo jam malfaciligas la kreon de necesaj novaj vortoj sciencaj kaj nesciencaj. Tial necesas plene uzadi ĉiujn eblecojn, inter kiuj la literojn ĥ kaj ŭ.

Ne saĝas eviti ilin se kaj ĉar vi ne havas tiujn sonojn en via lingvo. Ni ĉiuj devas lerni la prononcadon de kelkaj en nia etna lingvo mankantaj sonoj, kaj ni ne rajtas diskriminacii kontraŭ iu ajn Esperanta sono (litero). Ekzemple, italoj devas lerni prononci la sonon de la litero ĥ, kaj nederlandanoj ne bezonas lerni ĝin sed devas lerni prononci duoblan saman konsonanton (ekz. en "malligi"), kion lastan la italoj ne bezonas lerni ĉar trovas facila. Do al preskaŭ ĉiu popolo mankas unu aŭ kelkaj sonoj por alia lingvo lernendaj, kaj estas maljusta postuli, ke por vi malfacila (ĉar nekutima) sono (litero) devas neuzati, dum vi nature ne akceptas ke aliaj popoloj havu similan postulon por alia sono kiun hazarde vi trovas facila. Ekz. maljustas se italo postulas neuzon de la litero ĥ kaj nederlandano postulas ke vi skribu kaj diru "presoservo" anstataŭ "presservo". Same maljusta estas neuzi sonon ĉar laŭ vi ĝi estas malbela. Ĉiuj lingvaj sonoj estas AŬ belaj AŬ malbelaj por unuj kaj AŬ malbelaj AŬ belaj por aliaj homoj.

Se ĉiuj popoloj rajtus juĝi iujn sonojn Esperantajn malbelaj, ni devus neuzi (bojkoti) la duonon de la normala Esperanto. "Beleco" restu nur individua, malobjektiva, juĝo! Estu justaj kaj pretaj lerni kelkajn por vi nekutimajn sonojn Esperantajn!
Marcel Leereveld.

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

RAPORTO PRI LA SOMERKURSARO.


Unu partoprenintino ne rajtis ĉeesti la bankedon, ĉar alia partopreninto postulis tiun neĉeeston pro persona malamo.

Post ĉi tiu sapoperaĵo, la resto de la somerkursaro ne plu gravas nek validas. 
Marcel
 
☆★☆★☆★☆★☆★☆★

INFORMO DE LA MELBURNA ESPERANTO SOCIETO

Krom esti tre utila al Esperanto ĝenerale, nia klubo kaj ĝiaj individuaj membroj decidis ankaŭ utili por la perfekta uzado de nia lingvo. Ni juĝas, ke ni kapablas kontribui al plialtiĝo de la lingva nivelo ne nur en Aŭstralio, sed ankaŭ en la tuta mondo (niaj Bultenoj iradas al multaj landoj!).

Tial ni komencas rubrikon, en kiu vi trovos proponitajn Esperanto-tradukojn de malfacilaj aŭ novaj anglaj esprimoj. La tradukoj estas ĉiam la finrezulto de komuna funda interdiskutado nia, sed malgraŭ tio ni konscias, ke en kelkaj kazoj eblas eĉ pli ĝusta Esperantaĵo, kaj ni invitas niajn legantojn havigi tiajn al ni, por eventuala publikigo (se ne, ni donos al la proponintoj niajn tialojn, per persona letero).

Ĉi sube vi trovos nian unuan liston:

“TO CATCH UP”

We are catching up with that truck - Ni sekvante alkuniĝas al tiu ŝarĝaŭtomobilo.                                         
She has caught up with the front runner - Ŝi sekvante kuniĝis kun la unuaulino.                                                       
I am catching up with my work - Mi alproksimiĝas la plenumon de mia ĝisnuna laboro.
I finally caught up with my work - Mi fine plenumis mian ĝisnunan laboron.                                                           
He wants to catch up with the news - Li volas ĝisnuniĝi pri la novaĵoj.                                                    
I have caught up with the news - Mi ĝisnuniĝis pri la novaĵoj.
I want to catch up with Donald Broadribb - Mi postatende volas kontakti  Donald Broadribb.                                        
I shall catch up with you one day, you b..s.rd! - Mi iam venĝos min sur cin, fiulo!                                                       
Have you ever caught up with your uncle? - Ĉu ci iam sukcesis kontakti cian onklon?                                                    
I am going to catch up with my work - Mi plenumos miajn ĝisnunajn atendantajn taskojn.                                               
La melburna grupo.

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

Anoncoj:

Niaj Bultenoj videblas ankaŭ en la reto: www.melburno.org.au .

Se vi deziras aĉeti la novan 7-an eldonon de la elstara gramatiklibro "Lingvaj resondoj por ĝuste uzi Esperanton" (nun pr. 300 paĝojn) ni sendos ĝin al vi post ricevo de $ 23.

Se vi deziras aĉeti la novan tre havindan libron "Rusoj loĝas en Rusujo" ate de Anna Lowenstein (la edzino de Renato Corsetti), ni sendos ĝin al vi post ricevo de $15.

Nia propaganda disketo.:   Kiel vi scias, la Melburna Esperanto-Societo farigis profesian propagandan videodisketon por donaci ĝin al lernejoj kaj bibliotekoj. Se vi deziras kopion de la disketo por donaci ĝin, petu al ni sendi ĝin al vi, kaj menciu al ni la nomon de la ricevonta lernejo aŭ biblioteko.
La Komitato.

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

La tutaŭstralia pligrandiĝo de nia membraro daŭras, kaj ree ni bonvenigas la novajn membrojn.

Por legantoj, kiuj ankoraŭ ne estas membroj de nia M.E.S., ni ĉemetas plenigendan formularon por membriĝi.

Notu ke la jaraj kotizoj estas jenaj:     
1. Plenaj membroj - $ 40
2. Pensiuloj kaj junuloj - $ 25
3. Nevizitantaj (tutaŭstraliaj) - $ 10.

Ĉiuj ĉi supraj membroj (ne malpli ol 18-jaraĝaj) havas plenan voĉdonrajton kaj ricevadas la du klubajn gazetojn.

Nia bulteno videblas ankaŭ en la reto:  www.melburno.org.au
Redaktisto:      Esther Parris
GPO Box 2122
Melbourne 3001
 
 

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

 

Application For Membership

 
 
 
Bulteno de la Melburna Esperanto-Societo Decembro 2008 N-ro. 6
Sunday, 17 May 2009
Omaĝo al Ralph Harry ate de Vicprezidanto de UEA, D-ro Ranieri Clerici

GRAVA KONTRIBUO AL LA DEKLARACIO DE HOMAJ RAJTOJ

 Por ni Esperantistoj pro la donaco kiu neatendite venis de Unuiĝintaj Nacioj kaj Unesco: deklaro ke 2008 estas Internacia Jaro de lingvoj.  Neatendite sed ja bonvene; tiom ke la UEA-estraro ĵus ricevis de la Komitato rekomendon plilongigi al la tuta jardeko tiun origine unujaran labori pri 2008-2017 Jardeko de lingvoj, kiom eble propanante la samon al aliaj institucioj kaj organizaĵoj ĉar lingvoj gravas, ili ja estas trezoro. Sed kroman jubileon la jaro 2008 proponas al ni: 60-jariĝon de la Universala Deklaracio pri homaj rajtoj.  Deklaracio senkompare grave por la homaro.

Por UEA la deklaracio estas speciale grava.  Estas kaj estis, ĉar UEA alprenis en sian statuton referencon al ĝi eĉ unu jaron pli frue ol la Deklaracio aperis.
Estas kaj estis grava, ĉar UEA pravas fieri antaŭ la tuta mondo, ke unu el la nemultaj kunverkintoj de la Deklaricio estis elstara kaj ŝatata Esperantisto, ambasadoro Ralph Harry.

Jarfine, artikolo en revuo “Esperanto” digne memorigos pri la okazaĵo kaj omaĝis al li.
Sed, en jaro kiam oni proponas honorigi la verkintojn de la Deklaracio kun ilia gvidantino Eleanor Roosevelt, ŝajnis  konvene  anticipi jam nun al vi, plej granda kunestantaro ideale reprezentanta la tutan movadon – omaĝon al la homo, kiu kvankam tute juna, sed jam esperantisto, lasis spuron de sia personeco, menso kaj koro – en tiu senmorta Deklaracio.

 
Honoron al li, al Esperanto, al nia centjare juna UEA!
 
 
 
 
 
 
 
 
 D.ro. Ranieri Clerici
VicPrezidanto de UEA
 
 
 
 
 
 
 
 
Ni salutas la vivon de Claude Piron
Skribitan de Nicole Else
Ĉapitro (1)

 Claude Piron naskiĝis en 1931 en Belgujo kaj kreskis tie en la franclingva parto. Li ekinteresiĝis pri Esperanto je la aĝo de 12 kaj iom poste havis Esperanto leteramikojn. Unu leteramiko ŝajne havis grandan influon sur Claude, li estis ĉino kaj instigis Claude Piron studi la ĉinan lingvon. Claude ankau studis la rusan, la anglan kaj la hispanan, kaj fariĝis profesia  tradukisto.

Li laboris por la Unuiĝintaj Nacioj de 1956 ĝis 1961. Poste li laboris por la Monda Organizo pri Sano kaj li multe vojaĝis pro tiu laboro. Kvankam sukcesa sur la laborkampo, Claude Piron tiam estis junulo kun tre malalta memestimo. Malfeliĉe, li amis junulinon kiu ne amis lin, do li decidis peti helpon de psikoterapiisto. Li ankaŭ konsciis, ke li ne elektis la plej kontentigan profesion.

Li decidis ŝanĝi sian profesion kaj tial rekomencis studi, ĉifoje psikologion. Li fariĝis, laŭ siaj propraj vortoj en La bona lingvo, “plifeliĉuligo”. Li skribis "Esperanto ebligas esprimi unuvorte, kion mi franclingve povas klarigi nur per longa frazoĉeno". Li translokiĝis al Svislando kaj instruis en la universitato de Ĝenevo kaj ankau laboris memstare por helpi personojn fariĝi pli feliĉaj. Intertempe li ankau konatiĝis kun lia estonta edzino kaj do lia vivo multe pliboniĝis. Li fariĝis patro de 3 infanoj.

Mi konatiĝis kun Claude en 1978 kiam li instruis en Lieĝo, Belgujo dum la Someraj Universitataj Kursoj. La titolo de lia kurso estis Kiel personeco sin strukturas. Libro estis eldonita kun la sama titolo. Iom post tiu tempo Claude Piron ofte prelegis en diversaj lokoj en Esperanto kaj ankaŭ en la franca lingvo. Unu prelego de li, kiun mi ĉeestis en Parizo, titolis Psikologiaj Reagoj al Esperanto. Li penis klarigi, kial tiom da personoj reagas negative al Esperanto kvankam ĝi estas tiom bona ideo. Mi ĉeestis prelegojn de li en Italujo kaj Svislando kaj ankaŭ dufoje vizitis lin en lia hejmo.

Claude Piron ankaŭ sufiĉe multe verkis kaj fariĝis fama en la Esperanto- movado. Li ja estis membro de la Akademio de Esperanto. Claude subite mortis komence de la nuna jaro, la 22an de Januaro 2008.

Nun mi skibas iom pli detale pri liaj verkoj. Li unue verkis kelkajn detektivromanojn sub la pseudonimo Johan Valano. La unua estas Ĉu vi kuiras ĉine. Bela junulo mortas. Kiu mortigis lin? Evidentiĝas ke pluraj personoj povus havi tialon tion fari, sed kiu vere faris? Kompreneble ni ekscias la solvon je la fino de la libro.
Mi ŝatus citi al vi alineon, en kiu Claude priskribas la loĝantojn de Sanktavalo:
"En Sanktavalo, kontraŭe, oni sentas sin kvazaŭ ĉe elito, tiel dignaj, bonedukitaj, dolĉavortaj aperas la loĝantoj. Des pli plaĉa tio estas, ĉar ili havas neniun senton de supereco, neniun malestimon al la alilokanoj".

Mi pensas, ke Claude suferis pro la fakto ke li estis belgo. Multaj franclingvanoj el Francujo sentas sin superaj al belgoj. Multaj ŝatas ŝerci pri la belgoj.
Pri la lingvaĵo en la libro. Anstataŭ skribi: ĉu vi scias ion pri tio? Claude ekzemple skribas “ĉu vi scias ion prie” uzante adverban formon. La edzino de la detektivo en la libro diras “Prie estas tute regule formita kaj tre praktika vorteto, kiun ne uzi estas nur afekta ĉefurba snobaĵo."
En 1977 eldoniĝis poemlibro de Claude Piron kun la titolo Malmalice. Mi ne speciale interesiĝas pri poemoj do mi nur citas al vi kelkajn liniojn:
“Ekdetrue en mallumo
venis brue granda zumo,
prenis brute en la fumo
vivojn de la ter”

(Daŭrigatos en la venonta N.ro 7)                                                            
Nicole Else

☆★☆★☆★☆★☆★☆★


RAPORTETO PRI LA 2008-a VIKTORIA ZAMENHOF-FESTO.

Ĝi okazis je Sabato en la Carlton-a Biblioteko. Kontraŭe al pasintjare, neniu partoprenanto malsaniĝis dum la vespero, kaj pro tio la tuta programo efektiviĝis kontentige kaj ĝoje.

Antaŭ la manĝo Franciska donis al ni gajajn kaj gajigajn ekzercaĵojn, kiujn bonŝance neniu fotografis. Kiel kutime la manĝaĵoj estis bongustaj kaj tro multaj.

La festparolado havis ĉijare nekutiman formon: ĝi estis intervjuo ate de Henry Broadbent ante al Karlo Egger. Ĝi temis pri la vivo de Karlo.

Aktoroj de la M.E.S. (Franciska, Esther, Heather, Ivan, Karlo, Ken, kaj Marcel) ludis teatraĵeton, La Participoj,  de Marjorie Boulton.

Poste ni penis solvi malfacilan enigmon de Betty, kaj la gajnintoj estis Esther kaj Heather.

Faris post tio paroladetojn Alida, Heather, Bernie, kaj Marcel. Ivan paroladis pli longe, donante interesan kaj faktan lumigon ante la emon de organizo agi laŭ  kultecaj trajtoj: sekreteco, cenzurado kaj inkvizicio (komplezi anonimajn akuzojn kaj ŝarĝi akuzatojn por pruvi senkulpecon kontraŭe al malferma socia kutimo – normale akuzanto devas pruvi kulpon de akuzato. Tiu emo rilatas al antaŭa kaj al la nuna Estraroj de A.E.A. (ĉi tie AEA NE signifas Armena aŭ Azerbejĝa aŭ Afgana Esperanto-Asocio!). Liaj konkludoj estis pensigaj sed malesperigaj. Sed la tuta mondo suferas pro polucio, ĉu ne?

Ankaŭ Franciska havis por ni enigmon, iomete decan, kaj la gajninto estis Marcel.
La lasta ero de la programo estis violonado de Kam Lee, post kio ni ĉiuj kantis "La Esperon".
Dum la du paŭzoj Marcel kantigis nin per deko da laboristtendencaj Esperanto-kantoj.
La tuta vespero estis amikema, ĝojplena, honesta, kaj entuziasma, kaj ni rajtas fieri pri la valora kvalito de niaj membroj.
Marcel Leereveld
 
SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ EN N.RO 5.
 
1.RicevintE;  2. RicevontE;  3. RicevitE;  4. kuiritAJ;  5.kuiritAJN;  6. TremblantE; 7. RespondantE, simpatiA;  8. trankviliĝintA;9. donantA;  10. retrometintE.SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ EN N.RO 5.1.  Ili RETROBICIKLIS hejmen.                   2. La besto ŜAJNAS MORTA.3.  Ni ELEKTIS lin SEKRETARIO.               4. Certe EBLOS povi ricevi rabaton.5.  Ni ELEKTIS lin kiel sekretarion.              6. Maria ESTAS SEN RIPROĈOJ.
7.  Ŝia nova edzo JUĜIS ŝin ADORINDA.   8. Ni VOLAS PENI VIVI
     KONTENTIĜINTAJ.    
9.  La naĝantoj TROVIS la akvon MALVARMA SED  REFREŜIGA.
10. Promeni sur la herbo ne ESTAS ĉi tie PERMESATA.

SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ EN N.RO 5.


1. En la 4-a paragrafo, unua linio, "liaj" devas esti "siaj".
2. Ekzemple uzante "krom" nur por la plus-signifo, kaj ĉiam "escepte de" por la minus-signifo.  3. Tre ofte oni ne povas esti certa, do konsilindas neniam por landoj uzi "-io" post la nomo de la enloĝantoj (do nur "-ujo").
4. Jes, ili rajtas ne uzi formon, kiun ili trovas neĝusta aŭ evitinda.
5. Jes.  6. Jes, vi rajtas, sed tiel vi ruinigas Esperanton, kiel faras multaj Esperantistoj eŭropaj.  7. Ne.  8. Jes.  9. Certe ne, sed vidu n.ron 10. 
10. Ili nomiĝas Ligitaj Adverboj kaj estas: ne; nur; ankaŭ; eĉ; des; almenaŭ; (kaj post la emfazitaĵo: mem); kaj la duopaj konjunkcioj: kaj ,,,, kaj; nek .... nek; ĉu .... ĉu; aŭ .... aŭ.

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

KONSILO AL KOMENCINTOJ.
   
Kiam vi legas Esperantan tekston, volante traduki ĝin al la angla, kaj kiam iu frazo komenciĝas per Akuzativo (ekz. "Sian fraton...."), traduku tiun Akuzativon nur post la Verbo kaj serĉu unue la Subjekton.

Ekzemploj:

1. Lian filon mi konas el kiam mi estis en la meza lernejo. Normale: Mi konas lian filon el kiam mi estis en la meza lernejo.

2. La tutan tagon marŝadis ni al la fronto. Normale: Ni marŝadis la tutan tagon al la fronto.

3. La filon dum sia tuta vivo neniam plu vidis la patro, kiu fuĝis al alia lando.     /vidis la filon. Normale: Dum sia tuta vivo la patro, kiu fuĝis al alia lando, neniam plu

4. La kontraŭan vidpunkton defendis la jam naŭdek jarojn aĝa S.rino P.     /kontraŭan vidpunkton. Normale: La jam naŭdek jarojn aĝa S.rino P. defendis la

5. Ĉian manieron uzas por riĉiĝi multaj homoj.
Normale: Multaj homoj uzas ĉian manieron por riĉiĝi.

6. La tutan tempon la kverelantaj gejunuloj restis starantaj.
Normale: La kverelantaj gejunuloj restis starantaj la tutan tempon.

Marcel Leereveld

KONSILO AL PROGRESANTOJ.

Malgrandaj, ofte negravaj, esceptoj povas konduki al grandaj kaj gravaj esceptoj en Esperanto.
           
Tial estas konsilinda, uzi logikajn kaj senesceptajn formojn ankaŭ por la negravaj lingvaĵoj.

Unu tia estas la uzo de ĉefliteroj. Ĉi lastaj uziĝas en multaj lingvoj, precipe eŭropaj, kaj same en Esperanto. La reguloj estas:

1. Oni donu ĉefliteron al la unua vorto de propozicio (frazo), post punkto (.), post demandsigno (?), post krisigno (!), kaj libervole post dupunkto (:).

2. Oni donu ĉefliteron al ĉiu propra (= persona) nomo kie ajn en la propozicio: Li amas Elizabeton; Ili loĝas en la urbo Lapazo.

La karakteroj de propra nomo estas: 1e. Ĝi indikas nur unu specialan personon aŭ aĵon, kvankam en diversaj situacioj povas ekzisti la sama nomo por persono/aĵo en ĉiu el la situacioj. 2e. Tial oni povas renkonti kelkfoje la pluralon de propra nomo aŭ la artikolon ĉe kunadjektiva propra nomo, kvankam la 3a. regulo diras, ke propra nomo uziĝas singulare, kaj la 4a. regulo diras, ke ĉe propra nomo oni ne uzas la artikolon ("la"). (Notu ke ankaŭ komunaj vortoj, ja sen ĉeflitero, ofte uziĝas singulare kaj, en Esperanto, ofte ne havas artikolon: "ŝia biciklo"; "mi manĝas pomojn").

Por esti konsekvencaj, ni uzu ĉefliteron ĉe tagnomoj (Merkredo), ĉe monatnomoj (Februaro), ĉe la lingvonomoj "Latino" kaj "Esperanto", kaj eĉ ĉe jarnomoj, se eblas ("la jaro Milnaŭcentsesdektri"). Ĉiuj ĉi tiuj nomoj estas propraj (=
personaj) nomoj.

Por esti same konsekvencaj, ni NE uzu ĉefliteron ĉe nomoj de landanoj ("la franco"; "la tri njuzelandanoj"), nek ĉe la lingvonomoj (kiuj estas adjektivoj): la franca, la angla.

Adjektivoj, verboj, ktp. ne ricevas la ĉefliteron, ĉar ili ne estas propraj nomoj.

Por distingi inter la komunaj vortoj "esperanto" (= iu kiu esperas) kaj "Esperanto" (= la nomo de lingvo, ne adjektivo), pluraj homoj uzas ĉefliteron ne nur por "Esperanto" (= deviga), sed ankaŭ por "Esperanta" kaj "Esperantisto" (por distingi for de "esperanta" (ekz. "esperanta kandidato") kaj "esperantisto (= kariera esperulo").)

Se oni normale ne povas uzi artikolon, nek la pluralon, oni povas esti certa, ke temas pri propra nomo, ja ĉeflitera: oni ne diras "mi lernas la esperanton", nek "mi venos la lundon" (do" "Mi lernas Esperanton" kaj "Mi venos Lundon").
Marcel Leereveld

.
KONSILO AL EKSPERTULOJ.

Kial "Estas konsilindA retroveni" anstataŭ la plej ofte uzata "Estas konsilindE retroveni"?

Zamenhof uzis ambaŭ formojn, la adjektivan kaj la adverban (plej ofte), malgraŭ la fakto ke eŭropaj lingvoj ĝenerale kaj senescepte kaj inteligente uzas nur la adjektivan formon. Lia uzo de la adverb do estas idiosinkrazio. La tialo, kial li kelkfoje ne uzis ĉi tiun idiosinkraziaĵon estas ke li rimarkis, ke kelkfoje lia adverb formo, kaj ne la adjektiva formo, kaŭzas dusencecon.

Oni atendus ke Zamenhof elektus tiun formon, kiu neniam kaŭzas miskomprenon, konsekvence por ne havi en Esperanto la escepton, ke du gramatikaj formoj eblas por unu signifo. Li ne faris tion. Sed kiu ne faras erarojn aŭ eraretojn?

Temas pri frazoj, en kiuj ĉeestas Subjekta au Objekta Predikativo. Normale la kerno de la Subjekto kaj de la Objekto estas Substantivo (kiel cetere en ĉiuj frazoj), ekz "Lia profesio estas instruisto" kaj "Mi trovis ŝian leteron esperinda".

Se ĝi ne estas Substantivo, ĝi nature (= laŭ naturaj leĝoj) havas substantivan signifon kaj anstataŭeblas de la substantiveca pronomo "tio" (aŭ tiuj), ekz. "IOMETE DA SUKERO ne estas tro dolĉa" kaj "Li juĝas MULTE DA HOMOJ ege egoismaj".

La Predikativoj, ree nature, estas normale AŬ Substantivoj AŬ Adjektivoj, ekz. "Ili estas FELIĈAJ" kaj "Ni elektis ilin KOMITATANOJ".

Same nature tia Predikativo estu Adjektivo aŭ Substantivo, kiam la Subjekto aŭ la Objekto, al kiu ĝi (la Predikativo) rilatas, neestas Substantivo sed havas la funkcion kaj la karakteron de Substantivo; oni ja povas anstataŭigi la Predikativon per la substantiveca "tio" aŭ per la adjektiveca "tia", sed ne per la adverbeca "tiel". Kaj oni povas anstataŭigi la Subjekton aŭ la Objekton nur per la substantiveca "tio". Jen ekzemploj:

Nesurhavi ŝuojn (= tio) estas ILIA POSTULO (= tio).
Ili juĝas nesurhavi ĉapelon (= tion) ABSOLUTA NECESO (= tio).
Naĝi en la rivero (= tio) ŝajnas NEPERMESITA (= tia).
Ili trovas manĝi ekstere (= tion) NEKONVENA (= tia).
Ke ni naĝas en la rivero (= tio), estas KONTRAULEĜA (= tia).
Ni juĝas MALSAĜA (= tia), ke ili ne obeis (= tion).

En la lastaj ekzemploj oni povas anstataŭigi la Predikativojn nur per la adjektiveca "tia", ne per la adverbeca "tiel". Tial tiuj Predikativoj devas havi la formon de Adjektivo: nepermesitA; nekonvenA; kontraŭleĝAjn, malsaĝA.

Notu la ŝanĝojn al indikaj pronomoj: Tio estas tio; Li juĝis tion tio; Tio ŝajnas tia; Ili trovas tion tia; Tio estas tia; Ni juĝas tion tia.

Ĉar do Infinitivo kaj Suborda Propozicio havas, kiel Subjekto aŭ kiel Objekto, substantivan karakteron, la rilatanta Predikativo devas esti Substantivo aŭ Adjektivo, kiel intuicie kaj inteligente faras la etnaj lingvoj. Zamenhof erare pensis, ke en tiaj kazoj la Subjekto kaj la Objekto havas verbajn karakteron kaj funkcion.

Se tio ne kaŭzus miskomprenojn, la eraro ne gravus. Sed rigardu la lastan ekzemplon (kaj multajn aliajn), kiu havas du malsamajn signifojn se ni malĝuste kaj Zamenhof'ece uzas adverbon. "Ni juĝas malsaĝe, ke ili ne obeis": 1). Nia juĝado estas malsaĝa (kaj ili obeis), kaj 2). Ilia neobeado estis malsaĝa (kaj ili do ne obeis).

La dusenceco devenas el la fakto, ke la Zamenhof'a Adverbo povas determini AŬ la Verbon de la ĉefpropozicio (estas, restas, trovas, juĝas, ktp.) AŬ la Infinitivon aŭ Subordan Propozicion.

Pliaj ekzemploj troviĝas en mia libro "Lingvaj Resondoj".

"Korekti erarojn estas necesA" restu do nia devizo. Ni trovu konsilindA, strebi al senescepta, perfekta Esperanto.
Marcel Leereveld.

☆★☆★☆★☆★☆★☆★

Anoncoj:

Niaj Bultenoj videblas ankaŭ en la reto: www.melburno.org.au .

Aĉetu la bonan libron "Mummy, why can't we all speak the same language?".
Mendu ĝin nun nur ĉe ni, kontraŭ $6.95 + $1.95.

Se vi deziras aĉeti la novan 7-an eldonon de la elstara gramatiklibro "Lingvaj resondoj por ĝuste uzi Esperanton" (nun pr. 300 paĝojn) ni sendos ĝin al vi post ricevo de $ 23.

Se vi deziras aĉeti la novan tre havindan libron "Rusoj loĝas en Rusujo" ate de
Anna Lowenstein (la edzino de Renato Corsetti), ni sendos ĝin al vi post ricevo de
$ 15.

Nia nova propaganda disketo.  Kiel vi scias, la Melburna Esperanto-Societo farigis
profesian propaganda videodisketon por donaci ĝin al lernejoj kaj bibliotekoj. Se vi
deziras kopion de la  disketo por donaci ĝin, petu al ni sendi ĝin al vi, kaj menciu
al ni la nomon de la ricevonta lernejo aŭ biblioteko.
La Komitato.
 
La tutaŭstralia pligrandiĝo de nia membraro daŭras, kaj ree ni bonvenigas la novajn membrojn.Por legantoj, kiuj ankoraŭ ne estas membroj de nia M.E.S., ni ĉemetas
plenigendan formularon por membriĝi.

Notu ke la jaraj kotizoj estas jenaj:   
1. Plenaj membroj - $ 40
2. Pensiuloj kaj junuloj - $ 25
3. Nevizitantaj (tutaŭstraliaj) - $ 10.

Ĉiuj ĉi supraj membroj (ne malpli ol 18-jaraĝaj) havas plenan voĉdonrajton kaj ricevadas la du klubajn gazetojn
 
 

 
 
 
 
 
 
Bulteno de la Melburna Esperanto-Societo Majo 2008 N-ro. 4
Sunday, 13 July 2008
Universala Kongreso – Roterdamo 2008
 
Naŭ membroj de la Melburna Esperanto-Societo aliĝis al la Universala Kongreso en Roterdamo.Ni opinias, ke tio estas la pleja multnombro da klubmembroj kiuj vizitas UK ekster Aŭstralio !
Ni esperas, ke la partoprenantoj spertos la kutiman bonvenon kaj interesajn renkontiĝojn kun Esperantistoj el multaj landoj. Ni esperas ke ili renovigos malnovajn amikecojn kaj faros novajn amikojn.

 
 
 
INTERVJUO KUN ESTHER PARRIS
Heather: Kia estas via deveno Esther?
Esther: Mi naskiĝis en Paddington, Londono. Miaj gepatroj venis el Gijano, Sud-Ameriko. Mi havas pli aĝan fraton kiu loĝas en Birminghamo, Anglujo.
Heather: Bonvolu paroli iom pri via juneco.
Esther: Kiam mi havis du jarojn mia familio reiris al Gijano dum du jaroj, sed poste revenis al Anglujo – bedaŭrinde mi ne memoras multon pri tio.
Heather: Kio pri viaj lernejaj jaroj?
Esther: Mi estis bona sportisto, kaj tre ŝatis ludi multajn sportojn, specife retbalon, longasalton kaj altasalton. Mia favorata fako estis la franca lingvo (ne nur ĉar la instruisto estis tre alloga!).kaj Esther kun Ken Rolls, Svetislav Kanaĉki kaj Ivan Heldzingen mi estis tre sperta je eviti klasojn
Heather: Kion vi faris kiam vi forlasis la lernejon?
Esther: Kiam mi atingis 16 jarojn, mi laboris kiel telefonisto, kaj poste lernis stenografion ĉe lernejo.
Heather: Kial vi migris al Aŭstralio?
Esther: Mi aŭdis ke ĝi estas la lando de bonŝanco, kaj ankaŭ ke ĝi estas pli varma ol Anglujo. Mi komence loĝis en Perto.
Heather: Kion vi faris en Perto?
Esther: Mi laboris en banko kaj en mia libertempo mi faris “static-line” paraŝutajn saltojn. Mi saltis 13 fojojn. Mi ankaŭ aktoris, kaj gajnis la 2an premion en la Okcidentaŭstralia Stata Dramo-Festivalo en 1990.
Heather: Kial vi translokiĝis al Melburno?
Esther: En 1991 mi venis al Melburno, ĉar ĝi estas pli kosmopolita ol Perto kaj mi ankaŭ ŝatis rigardi la aŭstraliajn piedpilkludantojn!
Heather: Kiam vi lernis Esperanton?
Esther: Mi aliĝis al la Melburna Esperanto-Klubo en 2003 post ol renkonti Ivan ĉe nia ĉina klaso je CAE. Mi lernis ĉe la klubvesperoj kaj per la interreto. De 2005 ĝis 2008 mi estis estrarano de MES kiel publikigisto kaj redaktoro de la Bultenoj, sed pro tro multe da kromlaboro mi ĉifoje ne kandidatiĝis.
Heather: Kiel vi uzas Esperanton?
Esther: Mi lernis sufice en unu jaro por preni parton en la Universala Kongreso en Pekino en 2004. En 2005 mi vojaĝis at Kosta Riko post ol kontakti Esperantistojn tieajn, kiuj gastigis min kaj montris al mi sian landon. Mi ankaŭ vojaĝis al Italujo kaj aliĝis la Universalan kongreson en Florenco en 2006.
Heather: Ŝajnas ke vi interesiĝas ankaŭ pri aliaj lingvoj.
Esther: Lerni lingvojn estas mia ŝatokupo. Mi studis Auslan (por kompreni surdulojn), Mi gajnis VCE en la ĉina lingvo kaj studas eŭropajn latinidajn lingvojn.
Heather: Ekster viaj lingvaj okupoj, kion vi faras?
Esther: Mi laboras je Telstra en la urbocentro Mi estas membro de “Toastmasters” (Competent Communicator) kaj mi zorgas pri du tre belaj hundinoj.
Heather: Vi faris multon en via vivo, kio estas en la estonteco por vi?
Esther: Je la komenco de Junio mi iros al Eŭropo, specife al Italujo (Napolo), Hispanujo kaj Anglujo. Mi havas Esperantistajn kontaktojn tie kaj antaŭvidas renkonti ilin. Mi esperas ke mi povos iri al la Universala Kongreso en Bjalistoko en la venonta jaro. Ankaŭ estas mia revo rajdi en MIG fighter ĝeto!
Heather: Dankon, Esther, por viaj tempo kaj interesaj rakontoj



En la 2006-a somerkursaro en Tathra oni forgesis havi ĉambron por mi. Do oni metis min en la ĉambron kun iu japana partoprenanto, kiu ne kuraĝis diri ne (kvankam li pagis por propra ĉambro). Post kelkaj noktoj (kaj tagoj, kompreneble) kune, mi demandis al li, kaj li informis, ke li loĝas en urbo nomita Toyota. Kaj mi demandis, ĉu tie plu loĝas geedzoj kun tri infanoj, kies patro laboris en la Toyota-fabriko, kiel ĉefinĝeniero. Mia edzino kaj mi loĝis ĉe li dum kvar tagoj, en 1984!. Lia respondo estis, ke devas esti li mem, Saliko, kaj ke li nun, post tri tagoj da nescio, rememoras min ankaŭ. Ĉi sube lia letero poste sendita al ni el Japanujo. En la letero li montras, ke li pensis ke estis mi kiu organizis tiun somerkursaron. Tio kompreneble ne estas vera, sed lia kredo estas komprenebla, ĉar kiel AEA-Prezidanto mi multe laboris dum tiu kursaro, eĉ pli ol poste en Hobarto, ĉar estis mi kiu devis solvi preskaŭ ĉiujn problemojn kaj problemetojn en tiu somerkursaro. Do mi estis “ĉie samtempe”.Saliko gratulas nin pro tio, ke dum la somerkursaro en Tathra ĉiu parolis ĉiam en Esperanto (malsame poste en Hobarto!). Tio ne estas maloftaĵo, ĉar en ĉiuj kongresoj kaj kursaroj el antaŭ la jaro 1952, kiam mi AEA-aniĝis, la partoprenantoj ĉiam kaj ĉie parolis en Esperanto. Kelkaj nesaĝaj homoj nun volas ŝanĝi tion. Fi!En la letero li menciis ankaŭ, ke li intencis ree preni parton, nome en 2007 en Hobarto. Kaj efektive li venis, kun tri aliaj japanaj samideanoj.(notu ke en la japana lingvo ne estas diferenco inter la literoj "l" kaj "r")
Marcel
 


Historia Paĝo
 
Nia klubo ricevis leteron de Ray N Hodgson, la pranepo de George Charman Hodgson, kiu estis ŝajne la unua Esperantisto en Viktorio.

“Dear Sir,
My great grandfather George Charman Hodgson, joined the World League of the Esperanto Movement in 1894 and together with John Booth, became a founding member of the Melbourne Esperanto Club, which met for the first time in his Booth's home in Rathdown Street, Carlton on 5th February, 1905.I am interested in genealogy and am presently writing a paper on his life for our family archives. I have been fortunate to have inherited a number of items concerning his involvement with Esperanto, amongst which is a post card he received from Dr. Zamenhof in 1904. It is in his writing and has been signed.
Kind regards,
Ray. N. Hodgson.”
 


SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ EN N.RO 3.
1. estos laboranta .. 2. estis manĝinta .. 3. estas manĝanta ... 4. estis vojaĝantaj .. 5.. estos manĝinta 6. .estis fermita .. . 7. estos amuzataj .. 8. estis instruataj .. 9. estas tenata .. . 10. .estos portanta 11. alvenis .. .  12. manĝ(ad)as .. . 13. .. ludos .   . 14.. prizorgatas .. . 15.. lavatis .. . 16.. fermati.   17,. informatos, .. plialtigati. 18.. fermatis .19.. riparatos .. .  20. .savatis .. .

SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ EN N.RO 3.
1. iliajn; 2. siajn; 3. sia; 4. sia. 5. vidonemon; sidonemo; 6. vian; 7. lian; 8. siajn; 9. ŝia; 10. lian; 11. sian; 12. ilia; 13. sia; 14. sian; 15. sia; 16. sia; 17. li; 18. sia; 19. lia; 20. sia; 21. sia; 22. lia;  23. siaj; 24. sia; 25. lian.

SOLVO DE LA EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ EN N.RO 3.
1). *Ĝis la > Ĝis reo, ĝis revido/reaŭdo. 2). *Denove > Ree, refoje. 3). T.n. Pasivo kun esti > ekz Ili estis trovataj > Ili trovatis. 4). *Rusio, ktp. > Rusujo, ktp. 5. *far > ate de. 6). Sidiĝis, ktp. > eksidis, ktp. 7. *februaro, lundo, ktp. > Februaro, Lundo, ktp. 8). Li eliris la domon > Li eliris al la domo. 9). Ŝi *perlaboris $ 600 > ŝi porlaboris # 600. 10). La *peranto > la agento. 11). Ŝi peris al mi tiun informon > havigis. 12). *Posteuloj > postvenantoj. 13). Ŝi *belkantas > kantas bele. 14). Kubo, ktp. > Kubao, ktp. 15). Aĉeti domon *por $ 1m > kontraŭ. 16). *Antaŭenigi > antaŭigi, antaŭen igi. 17. La *kialo > tialo. 18). Tia *sinteno > siteno. 19). *Dank'al > danke al. 20). De Marto inkluzive ĝis Julio inkluzive > El kun Marto ĝis kun Julio. 21). *De Januaro > El Januaro nunen. 22). Lia *hejmeniro > lia iro hejmen, lia hejmiro. 23). Li *reiris al la urbcentro > retroiris. 24). Mi *sugestas, ke .. > Mi proponetas, ke .. . 25). Ŝi *klopodis retroveni > ŝi penis retroveni.


EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ.
  Uzu AU' la nominativon AU' la akuzativon:
 1. Ili fine iris el la ĝardeno en la domo_.
 2. Ĉiu_ Lundo_ ni havas Esperanto_-kunveno_.
 3. Hodiau' mi elspezis neniom da mono_,
 4. ĉar mi aĉetis nenio_.
 5. Ĉiu_ Lundo_ estas bona_ tago_ por mi_.
 6. Ĉiu_ Dimanĉo_ mi antaŭĝuas la venonta_ Lundo_.
 7. Mi_ havas multe da mono_ en miaj_ sonĝoj_.
 8. La tuta_ tago_ pluvis grandaj_ malvarmaj_ gutoj_.
 9. Ĉu mi rajtas enveni en via_ domo_?
10. La suno_ brilis preskaŭ la tuta_ tago_,
11. ĉar nuboj_ la tago_ ne ricevis.
12. Bonŝance la nuboj_ forblovis forta_ vento_ al la maro_.

5EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ.

  Elektu la plej taŭgan:
 1. Li diris, ke li manĝ/is/as antaŭ ol li foriris.
 2. Ni sciis, ke ni forges/is/as telefoni lin.
 3. Ŝi ĵus demandis, ĉu mi hav/as/is tempon por respondi.
 4. Mi opinias, ke ci malprav/is/os/u.
 5. Li respondis, ke li bone fart/is/as.
 6. Ŝi konsilis, ke mi kunpren/is/as/u mian ombrelon.
 7. Neniu antaŭvidis, ke okaz/is/os/us/u tertremo.
 8. Ne forgesu, ke ŝi jam antaŭe ban/is/as.
 9. Li rakontis, kial li maltraf/is/as la vagonaron.
10. Li klarigis telefone, kion li est/is/as faranta dum nia alvoko.
11. Li klarigis, ke li nun akcept/is/as mian decidon.
12. Li diris, kio farat/as/is antaŭe.

EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ.
1). Donu alternativan preskaŭ samsignifan frazon kun "ankoraŭ"
  anstataŭ kun "jam" aŭ "plu":
  a. La poŝtisto ne jam venis.
  b. Ŝi plu ne razegis la herbon.
  c. La hundo jam ne bojas.
2). Donu pri ĉiu el la tri frazoj du anglolingvajn signifojn
  malsamajn (depende de ĉu "ne" difinas nur la verbon aŭ la
  kombinaĵon de verbo plus "ankoraŭ", aŭ "jam" aŭ "plu"):
  a. La birdo ne nestas ankoraŭ.
  b. La elektro ne funkciis jam.
  c. La suno ne videblas plu.
  (pro tio ne uzu tiajn frazojn en kiuj "ne" antaŭas la verbon
  kaj "ankoraŭ/jam/plu" sekvas la verbon).
3). Ŝanĝu en la frazoj la verbon "silenti" al la verbo
  "paroli" kun "ne":
  a. La infano silentis ankoraŭ.
  b. Ĉiuj silentas jam.
  c. Ĉu ŝi silentos plu?
  sed evitu frazojn kun du malsamaj signifoj!

B O N V E N O N !
La Melburna Esperanto-Societo refoje kore bonvenigas niajn multajn novajn membrojn, kaj esperas ke ili ĝuos preni parton en nia rapide kreskanta komunumo. Nia komunumo jam etendiĝas ekster la fizikaj limoj de Melburno kaj Viktorio! Bonŝance nia komunumo vastiĝas ĝuste en la tempo, kiam ni antaŭvidas oportunon por pli fruktedona kunlaboro. Bonŝance ankaŭ, ke tiom da novaj membroj ekprenas la oportunon esti parto de nia komunumo, kiu libere kaj malferme interkomunikas inter siaj membroj por antaŭigi Esperanton.

ANONCO
Erare ni menciis en nia Bulteno N.ro3 ke ĉiuj membroj aŭtomate estas membroj de la Esperanto-Federacio de Viktorio. Tio, kompreneble, validas nur por tiuj membroj kiuj loĝas en Viktorio.                       
La Komitato

Por legantoj, kiuj ankoraŭ ne estas membroj de nia M.E.S., ni ĉemetas plenigendan formularon por membriĝi.

Notu ke la jaraj kotizoj estas jenaj:
1. Plenaj membroj - $ 40
2. Pensiuloj kaj junuloj - $ 25
3. Nevizitantaj (tutaŭstraliaj) - $ 10.

Ĉiuj ĉi supraj membroj (ne malpli ol 18-jaraĝaj) havas plenan voĉdonrajton kaj ricevadas la du klubajn gazetojn.


 
 
Nia bulteno videblas ankaŭ en la reto: www.melburno.org.au
 
Redaktisto: I Heldzingen
GPO Box 2122
Melbourne Vic 3001


Read more...
 
Bulteno de la Melburna Esperanto-Societo Marto 2008 N-ro. 3
Sunday, 13 April 2008

B O N V E N O N !

  La Melburna Esperanto-Societo kore bonvenigas niajn multajn novajn membrojn, kaj esperas ke ili ĝuos preni parton en nia rapide kreskanta komunumo. Nia komunumo jam etendiĝas ekster la fizikaj limoj de Melburno kaj Viktorio! Bonŝance nia komunumo vastiĝas ĝuste en la tempo, kiam ni antaŭvidas oportunon por pli fruktedona kunlaboro. Bonŝance ankaŭ, ke tiom da novaj membroj ekprenas la oportunon esti parto de nia komunumo, kiu libere kaj malferme interkomunikas inter siaj membroj por antaŭigi Esperanton.

Por legantoj, kiuj ankoraŭ ne estas membroj de nia M.E.S., ni ĉemetas

plenigendan formularon por membriĝi.


Notu ke la jaraj kotizoj estas jenaj:      1. Plenaj membroj - $ 40

                                                                2. Peniuloj kaj junuloj - $ 25

                                                                3. Nevizitantaj (tutaŭstraliaj) - $ 10.


Ĉiuj ĉi supraj membroj (ne malpli ol 18-jaraĝaj) havas plenan voĉdonrajton kaj ricevadas la du klubajn gazetojn, kaj estas aŭtomate ankaŭ membroj de la Viktoria Esperanto-Federacio.

La membreco validas el Januaro ĝis Decembro. (Trovu membrecformularon sur la lasta paĝo).


Nemembroj povas ricevi niajn gazetojn kontraŭ pago de $ 5 jare.


La M.E.S. estas membro de la A.E.A.

La Komitato.

 

 

JARKUNVENO DE MELBURNA ESPERANTO-SOCIETO

e la 17-a de Marto 2008 nia Melburna Esperanto-Societo havis sian Ĝeneralan Jarkunvenon, kies raporto aperos en nia venonta bulteno. La nova Estraro konsistas el la oficistoj Ken Rolls, prezidanto, Bernie Heinze, vicprezidanto, Ivan Heldzingen, sekretario, Heather Heldzingen, kasisto, kaj la komitatanoj Esther Parris, publikigisto, kaj Franciska Toubale, bibliotekisto.


La Komitato

 
Ĝenerala kunveno de la Esperanto-Federacio de Viktorio.

 

La 9-an de Februaro ‘08 okazis la Jarkunveno de la viktoria federacio. La nova Estraro estas jena:


                                Prezidanto: Franciska Toubale.

                                Vicprezidanto: Bernie Heinze.

                                Sekretario: Henry Broadbent.

                                Kasisto: Heather Heldzingen.

                                Informisto: Ivan Heldzingen.


Detala raporto aperos en la Federacia Informilo.

 

 
La Melburna Zamenhof-festo.

Ĝi okazis Sabaton la 15-an de Decembro 2007 en la kutima Carlton Biblioteko. Ĝin bonege organizis la Esperanto-Federacio de Viktorio sub la majstra (aŭ "majstrina"?) gvido de Franciska Toubale. Ni invitis ne-Esperantistojn, sed bedaŭrinde tro malfrue kaj ne sufiĉe vaste. La avantaĝo estis, ke ni aŭdis nur Esperanton dum la (tuta) vespero, kaj ke ni havis pli da tempo por ĝui la variajn manĝaĵojn bongustajn.


La Festparoladon faris Ivan Heldzingen, kiu regalis nin per spritaĵoj kaj historiaĵoj. Post la manĝo Bernie Heinze deklamis la poemon de Marcel gajnitan kiel la duan premion en ĉevalrilata poezikonkurso.


Henry organizis kukcelan konkurson, kiun (ne la kukon!) ĉiuj trovis tre malfacila. La gratulata gajninto estis Alan Bishop. Ni ankaŭ informatis pri tutpaĝa-gazet-artikolo pri Esperanto, grandparte negativa, sed kun kelkaj utilaj informoj pri nia lingvo. Franciska laŭtlegis el libro pri la perfortigitaj virinoj dum la invado ate de Japanujo ante al Ĉinujo kaj Koreujo.


La teatraĵon ni devis forlasi, ĉar intertempe kelkaj el la ĉeestantoj, inkluzive aktorojn, iom malsaniĝis (NE pro la nutraĵoj!). Anstataŭe ni diskutis filozofiajn tendencojn aktivajn

en A.E.A.


Ni antaŭĝuas la proksiman Zamenhof-feston, kiu espereble estos eĉ pli instrua kaj amikatmosfera.

Marcel Leereveld

 

  

 

D a n k o n !

La membroj de la Melburna Esperanto-Societo deziras danki Elrae Adams pro ŝia multa kaj malfanfarona helpado, en kunvenoj kaj ekskursoj, preparante ĉiam bongustajn manĝaĵojn por ni.


Ni bedaŭras ne plu vidi ŝin en niaj ekskursoj, sed ni scias, ke ŝi plu studos kaj laboros por Esperanto.

Alida Leereveld.

 

 

 

HAZARDA RETROVO.

 

En la tridekaj jaroj de la antaŭa jarcento du junaj Esperantistoj estis tre aktivaj en la nederlanda laborista Esperanto-movado (F.L.E. kaj ĝia gazeto "La Progresanto"). Post la dua mondmilito ili ne plu havis kontakton unu kun la alia, ĝis sesdek jarojn poste unu el ili, Leen Deij, pere de aŭstralia Esperantisto tute hazarde eksciis pri la ekzisto kaj 90-jariĝo de la alia, Marcel Leereveld. Pro tio Leen Deij faris poemon pri la nederlanda aktiveco de Marcel antaŭ sepdek jaroj. Jen la poemo de la nederlanda Esperantista poeto:


Marcel, malnova kamarado !

SAT-rondo, FLE, La Progresanto,

kongresoj kun komuna kanto -

vi staris sur la barikado.


Post juna ard ' la klerighado.

Vi majstris kiel instruanto.

Marcel, malnova kamarado

en SAT kaj FLE kaj Esperanto !


Vin vokis shajna eldorado.

Nun inter ni la tuta tero,

glaci ' che mi, che vi somero.

Ke dauru via aktivado !


Marcel, malnova kamarado . . .


Leen Deij

 

 

 
MALĜOJIGA (?) PERDO EN NJUSAŬZVELSO.

 

El Sidnejo oni raportis al ni, ke je 23/02/08 okazis kunveno de la njusaŭzvelsa federacio por diskuti proponon de S.ro Igor Couto eksigi la membron Nicole Else el la Federacio. Por tio oni bezonas plejmulton de 2/3.


Por la eksigo voĉdonis 15, kaj kontraŭ la eksigo voĉdonis 20, do Nicole restos membro.


Pro la rezulto, proteste tuj eksiĝis la membroj Igor, Tim, Beth, Anthony kaj Jan. Poste la Federacio elektis la jenajn esti siaj novaj komitatanoj: Prezidanto - Alan Turvey, Sekretario – Margaret Chaldecott, Kasisto – Roger Springer.

 

Marcel Leereveld.

 

Intervjuo ante al Marcel Leereveld

Heather:  Bonvolu rakonti al ni kial vi unue lernis Esperanton.
Marcel:   En 1933 mia avo aǔdis ke nederlanda radio-stacio instruas Esperanton al aǔskultantoj.  Li iris al ĉiuj siaj gefiloj kaj genepoj kaj diris al ili ke ili ĉiuj devas lerni Esperanton. Mi kaj kelkaj aliaj obeis lin.  Same kiel miaj gepatroj kaj fratino.  

Heather:  Kiam kaj kie vi prenis parton en via unua kongreso?
Marcel:   Post unu jaro mi parolis flue Esperanton kaj prenis parton en mia unua internacia kongreso en Parizo. En tiu kongreso ankaǔ ĉeestis la famaj Lanti kaj Waringhien.

Heather:  Kiamaniere vi vojaĝis tien?
Marcel:   Mi biciklis 500 kilometrojn tien  La sekvontan jaron mi bicikle ĉirkaǔiris tra Francujo por viziti Esperantistojn kaj unu el tiuj, kiujn mi vizitis, estis Lydia, filino de Dro Zamenhof kiu loĝis ĉe konata Esperantisto Borel, la direktoro de radio-stacio Liono.  En tiu jaro mi ankaǔ pere de Esperanto ricevis permeson por batali en Hispanujo kontraǔ Franko, sed ĉe la landlimo oni retrosendis min pro manko de pafiloj.  Dum la postaj jaroj vizitante ankaǔ internaciajn kongresojn mi uzis mian tempon kaj Esperanto-konon precipe pri politikaj aferoj, eldonante monatan gazeton

Heather:   Kion vi spertis en aliaj kongresoj.
Marcel:     Estas komprenebla ke dum la 5 monatoj en Francujo mi renkontis multajn dekojn da konataj kaj ne konataj Esperantistoj, mi tie fianĉiĝis kaj mi ankaǔ gastis en Esperanta nudista vegetara kolonio. Sed al postaj kongresoj mi vojaĝis per autobusoj luitaj de Esperantistoj kaj unufoje mia familio kaj mi vojaĝis al kongreso per nia malgranda jaĥto.
(kies foton vi vidas sube)
 

Heather: Kio estas por vi la plej alloga afero pri Esperanto?

Marcel: Unu estas la lingvisma parto, alia estas la eblo viziti Esperantistojn en la tuta mondo kaj la plej grava allogo estas ke Esperanto celas interpacigi la homojn kaj la popolojn.


Heather Kio estas la plej rimarkinda diferenco inter nun kaj kiam vi unue lernis ĝin?

Marcel: Mi ne vidas diferencon ĉar la plej multaj Esperantistoj estis same idealismaj antaǔ 50 kaj antaǔ cent jaroj.


Heather: Kio pri la gramatiko de Esperanto inspiras vin aǔ ĉu vi ŝatas gramatikon malgraǔ kiu estas la lingvo?

Marcel: Kiel lingvisto mi ŝatas la gramatikon de ĉiuj lingvoj kaj mi ŝategas tiun de Esperanto Por solvi kelkajn lingvismajn problemojn min helpas la kono de Esperanto kaj de Latino.


Heather: Kiam vi unue instruis Esperanton?

Marcel: Mi komencis instrui Esperanton post unu jaro da lernado ante la lingvon.


Heather: Rakontu al ni la cirkonstancojn kiam vi decidis enmigri Aǔstralion?

Marcel: Mia edzino, mi kaj la 2 infanoj decidis elmigri al Aǔstralio en 1952. Estas pluraj kaǔzoj por elmigri. Unue en tiu tempo ni plu timis novan militon ate de Rusujo kaj due mi ne ŝatis la anglan lingvon kaj volis devigi min flue lerni tiun tre interesan lingvon. Tria estas ke mi estis bankoficisto kaj ne ŝatis la laboron kaj en Nederlando ne facilis ŝanĝi profesion. Mi ja volis esti instruisto. Nederlando estis tro popoldensa, do la Nederlanda registraro konsilis la elmigradon. Ĉar ni ne deziris iri al la kampoj de la Snowy River Hydro Electric Scheme, mi kontaktis la Esperanto-grupon en Melburno kaj unu el la membroj, D-ro Fridenbergs, havigis al ni etan loĝejon.


Heather: Vi enkondukis Esperanton en kelkajn lernejojn en Aǔstralio, kiel vi sukcesis fari tion?

Marcel: Mi bezonus dekojn da paĝoj por klarigi kiel sukcese enkonduki Esperanton en lernejojn. Mi enkondukis oficiale Esperanton en la lernejprogramon de la Friends’ School

en Hobarto kaj en Caulfield Grammar School en Melburno. En Tasmanio mi sukcesis ankaǔ akceptigi Esperanton kiel matrikulfakon.


Heather: Kiom da jaroj vi instruis Esperanton?.

Marcel: Mi mem instruis Esperanton dum 34 jaroj en la lernejoj. Mi krome instruis Esperanton en la Hobarta kaj Melburna grupoj. Mi ekmembriĝis en la Melburna Esperanto-grupo

kaj en AEA en la jaro 1952.


Heather: Vi organizis (preskaǔ sola) la AEA somerkursaron en Hobarto, kiom da aliaj vi organizis aǔ prenis parton?

Marcel: Vi estis la sola persono kiu helpis min organizi tiun somerkursaron. Kompreneble mi helpis organizi aliajn somerkursarojn, speciale en Melburno, kaj preskaǔ ĉiam instruis

Esperanton dum la kursaroj.


Heather : : En “Lingvaj Resondoj” via bonega libro por ĝuste uzi Esperanton, vi klarigas la problemon pri la ofte konfuza uzado de la prepozicio “de”. Kiel vi venis al la solvo de tiu problemo?

Marcel: Por solvi lingvismajn problemojn en Esperanto mi bezonas la unuajn horojn de la nokto. Por solvi la problemon de “de” mi bezonis tutan nokton por je la sesa horo fine trovi la solvon.


Heather: Kiel Esperanto riĉigis vian vivon?

 

Marcel: Esperanto mem estis por mi valora ilo por ŝati kaj kompreni lingvojn kaj krome multaj de la Esperantistoj valore riĉigis mian vivon pro siaj inteligenteco kaj honesteco kaj amikeco.


Heather: Ĉu dum viaj multaj vojaĝoj en la mondo vi renkontis Esperantistojn?

Marcel: Mia edzino kaj mi renkontis multajn Esperantistojn kaj Esperanto-grupojn, sed precipe en eǔropaj kaj aziaj landoj.


Heather: Kio estas via plej ĝuinda sperto en Esperanto?

Marcel: Mi verkis dikan gramatiklibron “Lingvaj Resondoj por ĝuste uzi Esperanton”, kaj malgrandajn helplibretojn por ekzamenkandidatoj. Mi krome tradukis sciencan libron pri la origino de la homo, kaj plurajn libretojn pri politikaj temoj. Fine mi regule kontribuas al internaciaj Esperanto-gazetoj, libroj, kaj antaǔ la mondmilito mi redaktis monatan internacian

Esperanto-gazeton.


Heather: Dankon, Marcel, pro la intervjuo kaj via valora tempo.
 
 

K l a r i g o

 

Pluraj el la artikoloj en ambaŭ niaj Bultenoj verkatis kaj publikigatas ne nur por la interesiĝo de niaj legantoj, sed ankaŭ por doni faktojn al nia historiisto Terry Manley por lia libro pri la historio de Esperanto en Aŭstralio. La historiaj faktoj estos gravaj por la ontaj generacioj de Esperantistoj por kompreni, kiel la Esperantismo en Aŭstralio fartis dum la frua komenco de la dudeka jarcento.


Kaj ĉu ne unu el la celoj de la studo ante historion estas lerni el la eraroj kaj el la maleraroj de antaŭaj vidpunktoj kaj decidoj?

La Komitato

 

 
Gramatikaj aferoj

 
 

 

SOLVO POR LA EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ EN N.RO 2:


1) La du hundoj estis batalantaJ.

2). NiaJ sesjara_ kaj naŭjara filinoJ dormas.

3). La nigra_ kaj blanka_ hundo_ estas nia_ sola_dombesto.

4). Ne forgesu, ke ĉiuJ homoj iam mortos.

5). Ni kuŝis en niaj litoj, rigardante_ la televidon.

6). Ĉar ni estis rigardantaJ la televidon, ni ne ekdormis.

7). Ĉar ĉiu el ni estis laca_, ni baldaŭ ekdormis.

8). Kiom da tempo_ ci restis tie?

9). Kiom da fojoJ vi jam vizitis tiun muzeon?

10). Tie estis multe da blankaJ kaj da nigraJ hundoj, sed malmulte da hundoj blankaJ kaj

nigraJ.(en n.ro 2: sesjaraJ aŭ/kaj naŭjaraJ se ili hazarde havas du sesjarajn

aŭ/kaj du naŭjarajn filinojn).

 

 

 

 

SOLVO POR LA EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ EN N.RO 2:

 

1). venos; 2). elveni; 3). eniris; 4). foriru; 5). Retroiru;

6). transvenante; 7). transirante; 8). Retroiru; 9). retrovenis; 10). foriri;

11). hejmiris; 12). venis; 13). eniris; elvenis; 14).iris; retrovenis; 5). devenas; deiri;

16). supervenis; superiri; 17).Trairante; elvenis; 18). superiri; superveni;

19). Postiru; preteriris; 20). venis. (en kelkaj kazoj ankaŭ la alternativa verbo eblas,

sed multe malpli ofte).

 

 

SOLVO POR LA EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ EN N.RO 2:


1). (Ĉar esceptoj ne ekzistu en Esperanto), nur en kunmetaĵoj kies flankelemento finiĝas per la sama konsonanto kiel la komenclitero de la ĉefelemento (ekz. bankkonto; ellogi).


2). a) se la radiko havas ilin (koordinato);

b) ĉe kunmetoj (kriinstiga);

c) ĉe afiksoj (reelekti; bruulo);

ĉ) pro sama finaĵo (kree).


3). Substantivaj: neniu; ĉio. Adjektivaj: neniu; kia; ties. Adverbaj: tiel; iom; ĉie; ial; ĉiam.


4). "kantanta" = "dum li kantis"; "kantantan" = "kiu kantis"; " kantante" = "dum mi kantis".


5). "denove" = “el de kiam ĝi estis nova ĝis nun"; "dekomence" = ”el de la komenco (de ĝia posedo) nunen".


6). AŬ la policano AŬ iu alia murdis (ne eblas scii kiu, do ni uzu AŬ "ate de" AŬ "ante al").


7). Ĉar "io" signifas "something", tial "Francio" signifas "io franca" (= io ajn!). Ankaŭ ĉar la neologisma sufikso "io" estas

escepto al kelkaj gramatikaj reguloj (vidu por tio "Rusoj loĝas en Rusujo" ate de Anna Lowenstein, haveblan ĉe la M.E.S.).


8). Ĝustaj estas: "La Fino de la Batalo" kaj "La Batalfino" kaj "La fina Batalo".

("La Finbatalo" signifus "La Batalo de la Fino").


9). Ĉiuj estas propraj nomoj kaj do bezonas en Esperanto ĉefliteron
(Sabato; la jaro Dumil Ok), escepte se skribitaj en ciferoj (2008; Tago 6; Monato 11).

10). Vidu por la respondoj la libron "Lingvaj Resondoj". Cetere la ago okazas/is/os antaŭ la legado en "Li jam ne manĝas", en "Li ne parolas jam", en "Ŝi jam ne dormas", en "Ŝi ne dormas jam", kaj en "Ili ne plu manĝas".


EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ:


Translate the English verbs, using in Esperanto "esti" + participle adjectives:

1). Kiam mi alvenos, li will be working en la ĝardeno.

2). Ŝi had eaten la kukon, kiam mi envenis.

3). Kiam li is eating, li ne volas interrompati.

4). Ni were travelling, kiam ili venis viziti nin.

5). Kiam ci ekmanĝos, mi will have eaten.

6). Mi retroiris, kiam la teatro ankoraŭ was closed.

7). Kiam ili will be entertained (use "amuzi"), ili ricevos la anoncon.

8). Ĉiuj were being taught, kiam la fajro subite komenciĝis.

9). Ĉar la hundo is being held endome, neniu estas en danĝero.

10). Ŝi rimarkos la pezon, kiam ŝi will be carrying la valizon.


Translate each English group of verbs, using a single word (verb).


11). Post ol ni had arrived, ni manĝadis tuj,

12). Antaŭ ol ni are having a meal, ni ĉiam lavas niajn manojn.

13). Ili will be playing piedpilkon, antaŭ ol ili manĝados.

14). La infano is being looked after, dum la patrino malsanas.

15). Post ol la hundo has been washed, ŝi rajtas eniri la domon.

16). Antaŭ kiam mi iros enliten, la fenestro devos to be closed.

17). La membroj will be told (uzu "informi"), ke la kotizo devos to be increased.

18). Post kiam la muzeo had been closed, mi hejmiris.

19). Nia aŭtomobilo is going to be repaired, antaŭ ol ni ekvojaĝos.

20). Multaj homoj had been rescued, antaŭ ol la ŝipo subakviĝis.

EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ.


Uzu AŬ la refleksivon, AŬ la alian pronomon, laŭ la bezono: (kelkfoje du eblas, sed elektu la plej verŝajnan)


1). Unu el ili portos siajn/iliajn manĝskatoletojn.

2). Ĉiu el ni portos siajn/niajn librojn.

3). Multaj el ni aŭdis la fabelon en sia/nia infaneco.

4). La knabo, kiu skribis per sia/lia maldekstra mano.

5). Komparu vian si/vidonemon kun ŝia si/ŝidonemo.

6). Li kaj vi timas eĉ sian/vian propran ombron.

7). Li igis min manĝi sian/lian/mian kaĉon (=de li).

8). Li manĝigis siajn/liajn kokinojn.

9). Paŭla vidis Margaretan ludi kun sia/ŝia pupo (= de Paŭla).

10). Li admonis la infanon ŝtelantan sian/lian biciklon.

11). Ŝi laŭdis lian fordonon ante sian/lian sidlokon.

12). Ili elektis ŝin esti sia/ilia prezidanto.

13). Ili elektis ŝin sia/ilia prezidanto.

14). Ili fine elektis sian/ilian prezidanton.

15). Ili trovis sin en sia/ilia paradizo.

16). Li savatis de sia/lia onklo.

17). Li konsciis pri la amo de ŝi al si/li.

18). La patro kun sia/lia filineto (= de la patro) fine alvenis.

19). La patro kaj sia/lia filineto (= de la patro) fine alvenis.

20). La patro vojaĝis kun sia/lia filineto (= de la patro).

21). Li admiris ŝian ŝparon de sia/ŝia mono (= de ŝi).

22). Li admiris ŝian ŝparon de sia/lia mono (= de li).

23). La fama viro vivtenis sin per la subteno de siaj /liaj amikoj (= ili subtenis).

24). Admiru la poeton sur sia/lia ĉevalo.

25). Admiru la poeton kaj sian/lian ĉevalon!

EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ:


Trovu almenaŭ dek gramatike malĝustajn vortojn aŭ esprimojn ofte uzatajn de eŭropaj Esperantistoj kaj donu la ĝustajn alternativojn.

Marcel Leereveld.

Anoncoj:


1. Niaj Bultenoj videblas ankaŭ en la reto: www.melburno.org.au .

2. Aĉetu la bonan libron "Mummy, why can't we all speak the same language?".

3. Mendu ĝin ĉe ni, aŭ rekte ĉe la verkinto:

Nicole Else, 1/359 Pacific Highway, Asquith, N.S.W.-2077,

aŭ perrete:

Por pliaj informoj vidu:http//members.iinet.net.au/-nicolee/bookad.html .

2. Se vi deziras aĉeti la novan 7-an eldonon de la elstara gramatiklibro "Lingvaj resondoj por ĝuste uzi Esperanton" (nun pr. 300 paĝojn) ni sendos ĝin al vi post ricevo de $ 23.

4. Se vi deziras aĉeti la novan tre havindan libron "Rusoj loĝas en Rusujo" ate de Anna Lowenstein (la edzino de Renato Corsetti),ni sendos ĝin al vi post ricevo de $ 15.

5. Nia nova propaganda disketo. Kiel vi scias, la Melburna Esperanto-Societo farigis profesian propaganda videodisketon por donaci ĝin al lernejoj kaj bibliotekoj. Se vi deziras kopion de la disketo por donaci ĝin, petu al ni sendi ĝin al vi, kaj menciu al ni la nomon de la ricevonta lernejo aŭ biblioteko.

La Komitato.



 

 

Nia bulteno videblas ankaŭ en la reto:  www.melburno.org.au  

Redaktisto: Esther Parris
GPO Box 2122
Melbourne Vic 3001



 
 
Read more...
 
ESPERANTO EN MELBURNO
Wednesday, 16 January 2008

Ni gratulas nian estimatan prezidanton Marcel Leereveld
atingi la a
ĝo de 90 jaroj!

Marcel

 

JUNECA FESTO PRO 90-JARIĜO

  Sabaton la 1-an de Decembro la viktoriaj Esperantistoj, kune kun gastoj speciale por tio venintaj el aliaj provincoj, kunvenis por festi la 90-jaran naskiĝdatrevenon de unu el la plej spertaj kaj longaj Esperantistoj en Aŭstralio, Marcel Leereveld. Heather Heldzingen organizis surprizvespermanĝon en la restoracio de Caulfield Race Course por 36 personoj (3 pliaj lastmomente ne povis veni).

  Post kiam ĉiuj estis envenintaj, ege surprizitaj Alida kaj Marcel eniris la specialan manĝoĉambron vidante grandan grupon de konataj Esperantistoj el Vestralio, Saŭstralio, Viktorio, kaj Njusaŭzvelso. La du mutiĝis pro la neatenditeco.

  Festgvidanto Ivan donis enkondukan kaj klarigan paroladeton, kaj Marcel respondis sian miron pri la sekreteco kaj siajn ĝojojn revidi tiom multe da karaj tutaŭstraliaj vizaĝoj. Sekve, per la helpo de Brian kaj Esther, oni montris bildojn de diversaj Esperantistoj de diversaj periodoj, kion sekvis la sonoj de ĉeestanta sakfluto por anonci la komencon de la manĝado.

  Post la unua bongusta plado Max Wearing parolis pri liaj (de Max) somerkursaroj en kiuj Marcel prenis parton, instruante. Li memorigis pri la bonega atmosfero en tiuj somerkursaroj, en kiuj unufoje Marcel havis klason de kvindek partoprenantoj.

  Post tio Franciska aktore rakontis historion pri interesa parto de la ina korpo. Ĝi estis tre amuza kaj klera. Ankaŭ la dua plado havis tiom da manĝo, ke pluraj ĉeestantoj ne povis ĉion manĝi. Ĉe la dua manĝpaŭzo Franciska kaj Dot prezentis muzikaĵojn per tamburoj, kaj ĉefine ĉiuj ĉeestantoj devis kunludi per diversaj nekutimaj muzikiloj helpe al la tamburoj kaj dume nin regalis ankaŭ Leonie per sia koksdancado (belly dances).

  Post la kaf- kaj tetrinkado Henry kaj Debra kaj Heather laŭtlegis la multajn gratulleterojn por la naskiĝtago de Marcel. Post tio venis la naskiĝtaga kuko dum kies tratranĉado oni konkludis, ke pri la longa vivo de Marcel respondecas la saĝa kaj oferema zorgado de Alida.

  Sub la gvido de Marcel, de Ivan, kaj de Bernie oni unue kantis la Internacion, kiun kanton Marcel dum sia vivo kantis milojn da fojoj en diversaj lingvoj, kaj post tio la Esperon, kantaditan de li dum la lastaj sepdek jaroj da Esperantisteco. La vespero finiĝis tre malfrue, per la muziko de la sakfluto de Roger Springer. Malgraŭ la ĉeesto de tri ne-Esperantistaj infanoj, la tuta ceremonio bonŝance okazis tute en la NILE, la Neŭtrala Internacia Lingvo Esperanto.

  Ĉeestis el Viktorio: Marcel Leereveld, Alida Leereveld, Roberto Leereveld, Attica Leereveld, Jelda Leereveld, Helden Leereveld, Nyssa Leereveld, Lowana Leereveld, Joy Serwylo, Heather Heldzingen, Ivan Heldzingen, Erika Heldzingen, Leonie McGlashan, Brian McGlashan, Drew Schapper, Esther Parris, Karlo Egger, Les Farkas, Betty Broadbent, Henry Broadbent, Christine Rolls, Ken Rolls, Franciska Toubale, Bernie Heinze, Dot Bysouth, (Svetislav Kanaĉki). El Vestralio: Debra McCarney, (John kaj Joan Masson piknikis kun ni dimanĉe). El Saŭstralio: Max Wearing, Eileen Jones, Bob Felby. El Njusaŭzvelso: Margaret Chaldecott, Dominic Else, Nicole Else, Roger Springer kaj Mei Springer.

  Salutleteroj (kelkaj tre longaj) sendatis de Leen Deij (Nederlando); Renato Corsetti; Anna Lowenstein (Italujo); Humiko Kuroyanagi (Toyota); Yositaka Kuroyanagi (Saliko)(Japanujo)

  Sid Wolifson; Vera Payne, Ron kaj Barbara Gates, Kep kaj Dorothy Enderby, Margaret Inglis, Shirley Gradussov; Sandor Horvath; Katja kaj Trevor Steele, Tomtom (Japanujo); Indrani Beharry-Lall; Henriette Vanechop; Daniel Kane; Anna Wedgwood; Audrey Felby; John kaj Elrae Adams; Owen Loneragan; Corrie Majoor; Beth Wearing; Helen Palmer; Bill kaj Betty Aulsebrook; Terry Manley, Betty Cleminson, Lucien kaj Lilli Giloteaux (Francujo), Val Fotheringham, Margaret Furness, Arthur kaj Libby Mortimer, Pat Palmer, Maureen Grados kaj Di Mitchell

  La sekvantan tagon ni aranĝis por la eksterviktorianoj botanie edukanpiknikon en la Dandenong Montaro, kaj hejmen veturante vizitis la artplenan domon de Alida kaj Marcel, kiuj loĝas en la montetoj.

SOLVOJ POR LA EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ EN LA SEPTEMBRA NUMERO.

Eblas frazoj n.roj 1, 2, 5, 7, 9, 11, kaj 14.

Ne eblas frazoj n.roj 3, 4, 6, 8, 10, 12, 13, 15, kaj 16.

  estar

 
SOLVOJ POR LA EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ EN LA SEPTEMBRA NUMERO.
  1. Pluvis la tutan tagon, sed nur en norstralio.

  2. La tutan tagon pluvis, sed ne en Saŭstralio.

  3. Okazis kelkajn fojojn al la frato, ke li forgesis hejmporti (aŭ: hejmen porti) la multajn librojn.

  4. LI forgesis multe da libroj, kiujn li lasis hejme.

  5. ĴaŭdoN alvenis la libroj, kelkajn el kiuj mi bezonis.

  6. NI bedaŭros la fakton, ke ni elektis ŝin prezidanto.

  7. NI elektis ŝin kiel prezidanton, kaj tio ne plaĉos al multaj el ni.

  8. Li elektatis kiel prezidanto, kaj ni punatos pro tio.

  9. Nin punos dio, al kiu ni forgesis pardonpeti (aŭ: pardonon peti).

  10. Li pardonpetis (aŭ: pardonon petis), ke li ne partoprenis (aŭ: ne prenis parton) per siofero (aŭ: per sia ofero).

  11. Ŝi fiŝkaptis (aŭ: fiŝojn kaptis) la tutan tagon, kiu montris sin sukcesa.

  12. Li kaptis la tagon kun tuta sidono (aŭ: sia dono), por ne kaptati kiel mallaboremulo.


RAKONTO EL ESPERANTUJO - ĜINANO, ĈINUJO

  Jam de longe estis por mi la revo iri por labori en Ĉinujo, do, emeritigita de Telstra, mi enregistris min en kursojn kaj finfine mi ricevis kvalifikojn por instruado ante la lingvon anglan al plenkreskuloj.

  Preskaŭ tuj mi ricevis postenon de Victoria University por instrui al iliaj diplomaj studentoj en la universitato de konstruado kaj arkitekturo de Ŝandongo (Shandong Jianzhu Daxue), kiu situas en Ĝinano (Jinan). Ĝinano estas la ĉefurbo de Ŝandongo provinco, ĉe la suda flanko de la Flava Rivero (Huang He).

  Ŝandongo situas ambaŭflanke de la rivero Flava, kaj pro tio ĝia tero estas fekundega. Ĉirkaŭ duobla la grandeco de Tasmanio, Ŝandongo havas preskaŭ 100 milionojn da enloĝantoj. Dum vojaĝo vagonara oni rimarkas, ke la nordĉina ebenejo etendiĝas ĉien kiel grandega legomĝardeno. Krom havi la plej faman monton de Ĉinujo, Monto Taj vizitita de Konfuceo, ĝia marbordo estas belega, kun bildsimilaj urboj kiaj Jentaj (Yantai), Ǔejhaj (Weihai) kaj Ĉingdao (Qingdao). Qingdao gastigos la velboatadon dum la 2008a olimpiado, kaj la Ŝandonganoj tre fieras pri tio.

  La Victoria Uni programo havas 132 studentojn kaj mi respondecis por duono da ili en du klasoj de 33 homoj, kun egala mikso de ambaŭ seksoj. Ili ĉiuj fieris esti freŝuloj laŭ la usona sistemo. Tri aliaj aŭstraliaj instruistoj inkluzive unu coordinator konsistigis la teamon de "denaskaj" angloparolantaj instruistoj.

  Dum mia dua periodo en Ĝinan, pro tio ke mi ofte menciis Esperanton, iu menciis, ke vicdekano de la fremda lingva fako estas esperantistino, do mi donis al li permeson ke ni kontaktu unu la alian. Post nelonge, tre ĉarma sinjorino Ami Zou kontaktis min kaj ni konstatis ke ni estas preskaŭ najbaroj en la malnova kampuso.

  De tiam kiam ni renkontiĝis, Ami montras sian bonkorecon al mi kaj al miaj aŭstraliaj kunlaborantoj. Ekzemple, ŝi invitis nin al bankedo gastigita de firmao en kiu ŝia plej juna filino laboras. Tiu firmao reklamas tra tuta Ĉinujo, bicikle!

  La plej granda plezuro por mi, tamen, estis gastigati en la hejmo de profesoro Liu, de la Ŝandongo Normala Universitato. Vojaĝi de nia loĝejo al la domo de Prof. Liu bezonis aŭtobusvojaĝon de horo kaj poste 15 minutan vojaĝon en la bone uzata aŭto de sinjoro Huang

 Iven with Esperantists

(Helo en Esperanto)

  Venis al tiu ĝoja kunveno sep lokaj esperantistoj, kiuj regalis min en la tradicia ĉina maniero, tiel ke mi ne povis manĝi kaj trinki ĉion ofertitan! Tamen ni ĉiuj kantis plenvoĉe "la Espero" kaj Helo ankau forte kaj plaĉe kantis "Abio vi", bela kristnaska kanto.

  Prof. Liu invitis min prelegi en Esperanto, al sia klaso en la Ŝandongo Normala universitato. Kun ĝojo mi akceptis, kaj post kelkaj tagoj Helo refoje montris sian ŝoforkapablon; Fakte li senspirigis min, dum li serpentumigis sian iom kadukan tamen fidindan aŭteton tra la senfinaj stratoj de tiu urbego. Finfine ni venis al ia supermerkataspekta loko kie mi rimarkis la esperantistojn kiujn mi renkontis ĉe la hejmo de Profesoro Liu.

  Ni iris al ĉinstila rapidprepara manĝejo, kie Profesoro Wang prezentis al mi du kopiojn de sia libro. Unu por mi kaj la alia por la Melburna Esperanto Asocio. Prof. Wang, kvankam emeritinta, estis kirurgo sed ankaŭ bone konata artisto, lia libro prezentas liajn verkaĵojn, ĉefe pentraĵojn, kaj statuojn el ligno. Profesoro Liu donis al mi kopion de Esperanto lernolibro kaj vortaro kiujn li mem verkis.

 

   Dum ni manĝis ni konsentis ke la temo de mia prelego estu plejparte pri Aŭstralio kaj miaj impresoj pri Ĉinujo. Iomete mi parolu pri la korelativoj kaj la demanda vorto "ĉu", por ke la studentoj kuraĝigatu fari demandojn. Je la ĝusta horo, ni promenis al en la universitato, kaj eniris klasĉambron, en kiu sidis ĉirkaŭ kvardek studentoj.

   Vere, en tiu parto de Ĉinujo, oni malofte vidas "okcidentulojn", ĉar aŭdeblis "eh!" kiam mi staris apud profesoro Liu antaŭ la studentoj, kaj ili montris grandan kuriozon kaj plezuron per siaj ridetoj. Post tre afabla, eĉ flata enkonduko ate de la bona profesoro, mi salutis ilin nome de la aŭstraliaj kaj melburnaj Esperantistoj, kaj kun kreto en la mano komencis pridemandi ilian konon de la demandvortoj en Esperanto. Mi eĉ provis imponi ilin per mia (tre manka) kono de la ĉina skribmanieron, ĉar mi skribis "ĉu / ma (ĉinan karakteron)", "kiu/ shei", "kie/zai nar" kaj aliajn. Poste mi petis ilin laŭvice, fari demandojn al mi pri io ajn, kaj mi uzis kaj mian esperanton kaj mian ĉinan lingvon por respondi. Fakte la tempo iris tiom rapide ke horo konsumiĝis! Prof Liu flirtis botelon da akvo kaj mi eksciis, ke venis tempo por paŭzi. Dum la paŭzo mi intermiksis kun la studentoj, kaj la nivelo de Esperanto estis kun ĉiuj ja bona, kaj kelkaj, bonega eĉ. ĉar prof. Liu estas profesoro de la franca lingvo, multaj tiuj studentoj ankaŭ studas la francan. Aliaj lingvoj studataj estas la angla (kompreneble), japana, korea kaj germana.

  Kvankam oni invitis min reveni, mi fakte ne havis bonan oportunon ĉar tiam venos la ekzamentempo por miaj propraj studentoj do tro okupata mi estos por ili. Mi renkontis la esperantistojn nur unufoje post tio kaj ili informis min, ke forta esperanto grupo fondiĝis en la urbo Zaoĝuang (Zaozhuang), ĉar kelkaj eksstudentoj de Prof Liu starigis Esperanto-klubon tie.

   Nu, mi konsideras ke mi estas tre bonŝanca trovi la samideanojn en Ĝinano, kaj montris al miaj kolegoj en la universitato, ke Esperanto ja valoras kiel internacia lingvo. Fakte ili tre miris komparante la tempon kiun oni bezonas por bone lerni la anglan lingvon kontraŭ la tempo por lerni Esperanton. Bedaŭrinde la bezono lerni la anglan pelatas de ekonomiaj tialoj.

   Se iu el niaj legantoj ĝuos oportunon vojaĝi en Ĉinujo, nepre iru laŭ Ĝinano. Tie vi trovos plej gastigeman grupon de samideanoj.

Ivan Heldzingen

estar

IOM PRI LA SOMERKURSAROJ EN A.E.A
  
  La M.E.S. estas membro de la A.E.A.

  Ĝis kun la jaro 2006 la somerkursarojn organizis sole la loka grupo kie ili, pro invito, okazis. La plej multaj okazis en Adelajdo, pro klera organizado de Max Wearing kun fidelaj helpantoj. Finance tiuj en Armidale (la komencaj post unu en Toowoomba) kaj tiuj en Adelajdo ne bezonis helpon el A.E.A., kvankam en ili ĉiam prenis parton unu eksterlanda instruisto aŭ gasto. Tiuj somerkursaroj agis tute sendepende.

  Nur kiam en Melburno komenciĝis la modo inviti plurajn eksterlandanojn, A.E.A. devis finance helpi la somerkursarojn, precipe subvenciante la multekostajn fremdlandajn gastojn. Tiun modon mi kapablis moderigi en Tathra kaj en Hobarto, kaj anstataŭigi multan financan helpon (de A.E.A.) al partoprenantaj infanoj. Antaŭ, dum, kaj post la Somerkursaro en Tathra mi diskutis la somerkursarojn kun Igor Couto, kiu konvinkis min ke laŭ la Statuto de A.E.A. ĉi lasta laŭ la leĝo tute respondecas pri la organizado de la somerkursaroj kaj de aliaj lokaj kursoj. Igor eĉ penis konvinki min, ke A.E.A. aŭ/kaj ĝia Estraro "estas en granda danĝero" pro tio, ke la loka organiza komitato prenis la respondecon (poste ni estis ankaŭ "en granda danĝero" estante asocio anstataŭ kompanio).

   Pro tiu leĝa danĝero la Estraro de A.E.A. dum la 2006-a kongreso elektis min kiel oficialan respondeculon por la proksima Somerkursaro (kiel "Komisiito por Kursaroj"). Kun respondeco, kompreneble, al la Estraro. La komisio inkluzivis la helpon de la hobartaj Esperantistoj, kiuj origine invitis nin.

   Tio estis grava ŝanĝo (por eviti la "grandan danĝeron") kaj tio signifis ke mi sole respondecis pri la tuta organizado, ankaŭ finance. Strangis, ke nur unu hobarta Esperantisto, kaj nur unu fojon, helpis min, nome kiam mi jarkomence flugis al Hobarto por serĉi kunvenejon kaj loĝadon. Fakte mi miris kiom facile, kvankam temporabe, mi sukcesis organizi sole ĉiujn aspektojn de la Kursaro. La precipa laborego estis pri la financa parto, ĉar mi intencis (kaj tre sukcesis) malplikostigi la registriĝon kaj la loĝ- kaj manĝkostojn por la partoprenontoj. Dum la lastaj dek monatoj mi organizis ĉion en Melburno, telefone kaj retmesaĝe. Ĉio sukcesis laŭ la plano kaj montris, ke oni teorie eĉ ne bezonas lokajn Esperantistojn por organizi kongresojn k.t.p.

   Verŝajne la hobartaj Esperantistoj zorgis pri la reklamado en sia provinco. Pro tiurilata promeso, mi ne intencis zorgi pri tio. Dum la somerkursaroj la plej febra periodo estas la unuaj du tagoj , kiam okazas la registriĝoj kaj la ekloĝado. Bonŝance Heather Heldzingen oferis fari (bonege!) tiun pezan laboron, tiel ke mi povis okupiĝi pri ĉiuj aliaj aferoj kaj problemetoj.

   La tuto estis bona ekzemplo, kiel organizi en maniero por havi loĝ- kaj manĝprezojn konsiderinde malpli altaj ol en antaŭa kaj posta kursaroj. Kaj la Estraro de A.E.A. havis la eblon certi pri sukcesplena Somerkursaro, danke al la originaj persvado kaj timigado

EKZERCAĴO POR KOMENCINTOJ

Aldonu la literon "j", se tio necesas:

1. La du_ hundoj estis batalanta_.

2. Nia_ sesjara_ kaj naŭjara_ filino_ dormas ambaŭ, ĉiu en sia_ propra_ ĉambro_.

3. La nigra_ kaj blanka_ hundo_ estas nia_ sola_ dombesto.

4. Ne forgesu, ke ĉiu_ homoj iam mortos.

5. Ni kuŝis en niaj litoj, rigardante_ la televidon.

6. Ĉar ni estis rigardanta_ la televidon, ni ne ekdormis.

7. Ĉar ĉiu el ni estis laca_, ni baldaŭ ekdormis.

8. Kiom da tempo_ ci restis tie?

9. Kiom da fojo_ vi jam vizitis tiun muzeon?

10. Tie estis multe da blanka_ kaj da nigra_ hundoj, sed malmulte da hundoj blanka_ kaj nigra_.

 

estar
 

EKZERCAĴO POR PROGRESANTOJ

  Ĉu "..ir" aŭ ".ven"?:

1. Ĉu ci ....os morgaŭ al nia festeto?

2. Kiamaniere li sukcesis el....i el tiu ekzameno kun 99%?

3. Ĉu li jam en....is en tiun butikon?

4. Ne for....u antaŭ la naŭa.!

5. Retro....u al cia seĝo!

6. Vizitu nin trans....ante la ponton!

7. Ne falu en la riveron trans....ante la mallarĝan ponton!

8. Haltu! Retro....u al cia domo!

9. Vizitinte la lunon, ili retro....is tute sanaj.

10. Mi ne sukcesis for....i ĝustatempe.

11. Je la oka li hejm....is, kaj post duona horo li hejm....is.

12. Li eksteren ....is por paroli al ŝi.

13. Post tio li en....is en sian domon kaj baldaŭ el...is por paroli al mi

14. La infanoj ....is eksteren kaj post dudek minutoj ili retro....is al mia klasĉambro.

15. La familio de....as el Sudano kaj devis en Melburno de....i unu for de la alia.

16. Li super....is ĉiujn malfacilaĵojn por super....i Everestmonton.

17. Tra....ante plurajn ŝaktojn, ili fine el....is el la mino senvunde.

18. Penu super....i la obstaklojn por fine super....i al pli malfacila nivelo!

19. Post....u la poŝtiston, kiu preter....is mian domon!

20. La usona prezidisto ....is, vidis, kaj malvenkis.

 

estar

EKZERCAĴO POR EKSPERTULOJ

 

Respondu al la jenaj demandoj:

  1. En kiaj situacioj en Esperanto povas en unu vorto troviĝi duobla sama konsonanto?
  2. En kiaj situacioj en Esperanto povas en unu vorto troviĝi duobla sama vokalo?
  3. Diru pri ĉiu el la sekvontaj vortoj, ĉu ĝi havas funkcion substantivan, adjektivan, aŭ adverban: tiel; iom; neniu; kia; ĉie; ties; ial; ĉio; ĉiam.
  4. Kiuj estas la signifodiferencoj inter "Mi observis la knabon kantanta" kaj "Mi observis la knabon kantantan" kaj "Mi observis la knabon kantante"?
  5. Kion signifas "Mi posedas la aŭtomobilon denove kaj uzis ĝin dekomence.
  6. Kiu murdis en la frazo "Min skuis la murdo de la policano"?
  7. Kial la vorto "Francio" por la lando de la francoj estas malĝusta?
  8. Kiuj el la jenaj esprimoj estas ĝustaj (pro la signifo) en Esperanto: "La Fino de la Batalo"; "La Batalfino"; "La Finbatalo"; "La fina Batalo"?
  9. Ĉu la nomoj por tagoj, por monatoj, por la horoj, por la jaroj, kaj por la jarcentoj estas propraj nomoj, kaj do bezonas ĉefliteron kie tio eblas, aŭ ne?
  10. Kiuj estas la signifodiferencoj inter "Li ne jam manĝas" kaj "Li jam ne manĝas"; inter "Li ne parolas jam" kaj "Li ne jam parolas"; inter "Ŝi jam ne dormas" kaj "Ŝi ne dormas jam"; inter "Li ankoraŭ ne manĝis" kaj "Li ne jam manĝis"; inter "Ni plu ne manĝis" kaj "Ni ne manĝis ankoraŭ"; kaj inter "Ili plu ne manĝas" kaj "Ili ne plu manĝas"? Aŭ diru, en kiuj frazoj la ago okazas/is/os dum la legado kaj en kiuj frazoj la ago okazas/is/os antaŭ la legado.

Marcel Leereveld

  
  Se vi deziras aĉeti la novan 7-an eldonon de la elstaran gramatiklibron “Lingvaj Resondoj por ĝuste uzi Esperanton” (+/- 300 paĝojn) ni sendos ĝin al vi post ricevo de $23.
 
estar

ANONCO PRI LA DISKETO

   La Melburna Esperanto-Societo tre dankas ĉiujn, kiuj helpis la realigon de la propaganda disketo sendinda al lernejoj kaj bibliotekoj kaj kluboj. Ni speciale dankas Erika Heldzingen kaj Leonie McGlashan pro iliaj utilaj kaj klaraj kontribuoj, kaj Adrian Price pro la multa teĥnika laboro.

Marcel Leereveld
Prezidanto


HELPANONCETO PRI HERMANN RITZ - UNU EL LA DU UNUAJ ESPERANTISTOJ EN AUSTRALIO, KUN LA PRA AVO DE MARY MILLS, DIETRICH RIENITS.

 

   Seeking decendants of Hermann Balthazar Ritz, born 1858, Switzerland, arrived (possibly Sydney) 1876, married 1879, died North Hobart 1916. Last occupation - lecturer of Modern Languages UTAS (1905-1916). Contact Mary Mills (Rienits) 9 Darcy Place, Orange, NSW 2800.  

PRI LA ROMANO DE ANNA LÖWENSTEIN : LA ŜTONA URBO, ELDONITA DE LA FLANDRA ESPERANTO- LIGO

   La legado de la romano de Anna Löwenstein La ŝtona urbo estis por mi tiom ĝojiga, ke mi deziras dividi miajn impresojn kun vi. Eblas malkovri la vivon en kelta vilaĝo de Britujo kaj en Romo, la urba ŝtono, en la epoko de la romia imperio tra la rigardo de juna virino, Bivana, kies nomo fariĝis Barbara, kiam ŝi sklaviĝis en Romo.

   Mirigis min kiom detale la ĉiutaga vivo ĉu de la keltoj ĉu de la romanoj estas priskribita . Detaloj pri la vestoj, la iloj, la plantoj, la manĝaĵoj , la festoj abundas.Sed kio plej allogis min en tiu libro estas la paralelo kun nia propra epoko.

   La plej forta trudas sian civilizacion al la cetero de la mondo, eĉ kiam evidentiĝas ke ili eraras. Bivana/Barbara ofte plendas ke ŝi povus pli efike labori, se ŝi ne devus sekvi la metodojn de la estroj, kiuj neniam demandis sin kion ŝi vere scias sed nur antaujuĝis ke ŝi estas «barbara», do nesciantulino. Tra la sperto de Bivana eblas imagi la suferojn de multnombraj enmigrintoj hodiaŭ. Ili same devas forgesi siajn kutimojn , en pli kaj pli da landoj eĉ sian lingvon por esti asimilitaj

   La romanoj perdis la naturan rilaton kiu ligas homon al la naturo. Eĉ la manĝaĵoj atestas tiun fakton. En nia epoko sama estas la sorto de la loĝantaro en gigantaj urboj de pli ol dek mil loĝantoj.Tio estas tre grava fenomeno. Tiu, kiu neniam provis kreskigi planton ne spertis la esencon de la vivo, ne komprenas la dependecon inter la homoj kaj la tero, kiu provizas ĉiun vivelementon.

   La adeptoj de nova religio, nun nomita la kristana, kantas kaj preĝas en la malliberejo, kvankam ili scias ke baldaŭ la leonoj manĝos ilin aŭ ilia korpo estos utiligita kiel torĉo. Ĉu ili ne montras la saman fervoron kaj fanatikecon pri siaj ideoj kiel la tiel nomataj «teroristoj», kiuj sin eksplodigas. Mi aparte ŝatis la stilon de la romano. Ne troviĝas neologismoj aŭ nekutimaj frazkstrukturoj, kiuj malhelpas la menson sekvi la fluon de la rakonto.

   Mi estas dankema al Anna Löwenstein pro la oportuno, kiun ŝi donis al mi, mense vojaĝi tra tempo kaj spaco kaj pli bone kompreni mian medion pro la simileco kun la epoko de la romianoj.


Franciska Toubale

Bibliotekisto de MEA

REKLAMO PRI 3 LIBROJ

HELPO BEZONATA

   La 2an de Oktobro 2006 Miranda Lutz prunteprenis el la biblioteko de la Melburna Esperanto Asocio
 
   La lernolibrojn I kaj II de Marakian kaj Sullivan kaj La Cseh kurson. Laŭx la kajero, ŝi ne reportis la librojn. Mi sendis al ŝi leteron en Marto kaj en Junio 2007 je la adreso, kiun ŝi mencias kiel oficialan sur la dokumentoj de AEA t.e. PO Box 339 Pascoe Vale South Victoria, sed mi ankoraŭ ne ricevis respondon. Ĉu iu povas helpi por ebligi kontakton kun ŝi?

 

Mi antaŭdankas.

Franciska Toubale

Bibliotekisto de MEA

 
estar
 
VIKTORIA FEDERACIA EKSKURSO
 
  Je la 18-a de Novembro la Viktoria Federacio havis du ekskursojn unu post la alia. En la mateno ni kolektiĝis en Sandringham, kaj aŭte veturis tra Black Rock al la Beaŭmarisa Ricketts Point Marine Sanctuary, kie nin gvidis laŭlonge de la maro al Table Rock Point Heather Heldzingen, kiu kiam knabino loĝis apude kaj bone konas la regionon. Ni dankas Heather pro la multaj historiaj kaj roksciencaj kaj zoologiaj informoj.

 

Post tiea manĝo en la ombro de marbordaj arboj ni veturis por nia dua ekskurso al Brighton Cemetary, kie John kaj Elrae Adams organizis nian partoprenon en ceremonio por poeto Adam Lindsay Gordon, kies tombo estas tie. Tiu ceremonio inkluzivis viziton al la tomboj de dek aliaj konataj personoj, ĉiuj iel rilataj al Gordon, i.a. la fama pentristo Frederick McCubbin. Periodkostuma sinjorino donis klarigan paroladon ĉe ĉiu el la dek unu tomboj. Ni ĉiuj ĝuis la edukan kaj interesan posttagmezon, kaj dankas ankaŭ al Franciska Toubale pro ŝia origina organizado.

Marcel Leereveld.

estar

MEMBERSHIP OF THE M.E.A.

Membroj, ankaŭ la ekstermelburnaj ($10 jare), kaj nemembroj ($5 jare), kiuj pagis aŭ pagos en 2007 aŭ en 2008, ricevos la du dufojajn bultenojn de ĉi tiu jaro senpage. La eldondaŭro estas el Januaro ĝis Decembro ĉiujare. Ni krome interŝanĝas kun aliaj organizoj."

Besides having ordinary members who generally visit our meetings regularly, we have also members who cannot visit our meetings regularly, or who live in other States of Australia. These members pay a yearly fee of $10, for which they will receive our three monthly bulletins, as well as having the right to vote in General Meetings of the Melbourne Esperanto Association and the Victorian Esperanto Federation. Non-members pay $5 for receiving our bulletins. We also exchange bulletins with other groups. 

The Committee

Nia bulteno videblas ankaŭ en la reto: www.melburno.org.au
Redaktisto: Esther Parris
GPO Box 2122
Melbourne Vic 3001

 

estar 
 
Franciska Toubale
Friday, 08 June 2007
Franciska is an accomplished and internationally known Esperantist. She is an experienced teacher of Esperanto, English and the French language. Franciska is also a professional actress in the French language (and in Esperanto). As a member of the Melbourne French Theatre Society, almost every year she performs in plays arranged by them. In 2007 the play was Huit Femmes (Eight Women) written by Robert Thomas. The performances of the Melbourne French Theatre Society, which commenced in 1977 are always very entertaining (I have seen several), and the actors excellent.

To give you some more information about her acting career, you'll find below the translation of the write-up about her in the brochure of this year’s play.

Before her arrival in Melbourne in September 1996, Franciska Toubale acted in various companys including with the theatre company of the Ecole Normale in Rennes (French Brittany) and during Esperanto conferences and Summerschools.

She further studied drama in classes of Petra Stephenson-Jones which encouraged her to continue to develop her interest in and dedication to this ancient art form.

Her appearances for the Melbourne French Theatre are as follows: Voyage de Monsieur Perrichon" (The Voyage of Monsieur Perrichon"), la Dŭegne (The Governess) in "Cyrano de Bergerac", Frosine in "l'Avare" (The Miser), Lucky in "En attendant Godot" (Waiting for Godot), and Madame Prevallon in "Les Pav'es de l'Ourse" (The False Steps of the Bear), by Fedeau. She was the Mother in "Un air de famille" (Family equality) in 2004 and played D'e in "Musee" (Museum) and The Mother in "Sunday" by Jean-Michel Ribes, in December 2005."

Marcel Lernkamp

 
3ZZZ Radio Program
Saturday, 05 May 2007

We are pleased to be able to offer to the 3ZZZ Radio presenters, the capability of archiving their weekly program onto our website.  Esperantists from around the world will be able to access and listen to these programs at any time.  The programs are archived according to date and commenced 30th April, 2007.

 
New Year 2007
Sunday, 04 March 2007
The Melbourne Esperanto Club has welcomed several new members this year. There are a number of new projects projects planned to make 2007 an exciting year in the history of Esperanto in Melbourne.These include the launch of a promotional DVD, a marketing campaign, development of courses as well as
social outings with our fellow Esperantists organised by the Esperanto Federation of Victoria.
For details see the Calendar. Our Monday club evenings give us further opportunities to practise and enhance our Esperanto speaking skills as well as enjoying the company of our fellow Esperantists.
 
World Congress of Esperanto 2006
Monday, 04 September 2006

The 91st Annual International Congress of Esperanto was held in Florence, Italy during late July and early August 2006. Over 2,200 Esperantists from 62 countries attended the 8 day congress amid the beautiful surroundings of Florence. Five Melbourne Esperanto Club members attended the congress: Esther Parris, Alan and Jenny Bishop and Ivan and Heather Heldzingen.

The theme of the congress "Languages, cultures and education towards a sustainable evolution" was discussed at various sessions. Other presentations, particularly pertaining to Italy, covered areas such as Humanism and Rennaisance, Italian operas, Dante, Petrarch and what is so unique about Italians! A congress university was held over five days and participants could also enjoy topics as diverse as cat lovers to natural medicine. Language courses and examinations were held. Youth forums were well attended as well as national and international music and drama concerts. A spectacular evening of flag waving was performed especially for the participants of the congress in the Piazzo della Signoria. Participants who are lovers of art and history were able to immerse themselves in the treasures of Italy.

Before and after congress excursions were organized to other parts of Italy, including Rome, Sicily, Pisa, Verona and Venice as well as daily and half day excursions in and around Florence. Participants who are lovers of art and history were able to immerse themselves in the treasures of Italy as well as enjoying the beautiful countryside, food and culture.

In Verona the Lord Mayor treated a group of Esperantists to an official reception at the Town Hall, and afterwards we attended the opera at the Roman arena, still intact and in good condition after 2000 years. (Pictures in Gallery)

Esperanto was the only language used at the congress -and the more than 2000 participants conversed together with goodwill, good humour and perfect understanding.